Benieuwd naar hoe ‘de eerste keer’ was voor Roos en voor mij? Dan moet je deze video niet bekijken, want ‘die’ eerste keer hebben we nog niet besproken (alhoewel Roos heeft aangekondigd dat ik daar wel over ga vertellen als ik 10.000 abonnees heb… muahaha ik denk niet dat dat snel zal gebeuren, maar ik denk ook eerlijk gezegd niet dat ik dat daadwerkelijk zal gaan doen, mijn excuses). Maar waar we het wel over hebben, de eerste keer dat ik alcohol dronk (toen ik elf was en niet eens wist wat alcohol was) en over onze eerste keer zoenen (Roos was zo ongeveer de laatste van de hele school die nog moest zoenen).
Toen ik vorige week maandag weer begon met hardlopen was ik heel even bang dat ik het verleerd had. Ik liep zonder mijn Nike App, dus ik weet niet hoe hard ik daadwerkelijk liep, ook weet ik niet precies hoever ik gelopen heb. Maar het was een route die ik vaker gelopen heb dus de afstand kan ik wel een klein beetje schatten, het was zo’n vijf kilometer. Maar na twee kilometer werd ik al lichtjes in mijn hoofd. Super raar. Mijn hartslag zat trouwens gewoon op 150, dat is voor mij zone 1 en dat is dus tempo ‘herstelloop’. En ik denk niet dat je heel veel van hardlopen af hoeft te weten om te snappen dat tempo herstelloop lekker rustig is.
Kleine zusjes worden groot. Op papier dan, want hoewel Roos vandaag de leeftijd van 21 jaar bereikt heeft, blijft ze voor altijd mijn lieve kleine zusje. 21 ja. Toen ik 21 was voelde ik me echt ontzettend volwassen en oud. Roos is in principe net zo 21 vandaag, zoals ik 21 was zes jaar geleden. Maar nee het is toch anders. Roos is mijn zusje. Met de nadruk op de tweede lettergreep van dat woord. Om haar 21ste verjaardag te vieren, is Roos begonnen met bloggen. Ja mensen komt dat zien, www.roosmarijnlisalotte.com is een feit.
