Het is officieel lente en hoewel ik daar op dit moment weinig van voel brengt het wel mooie (weer)vooruitzichten met zich mee. Het was een gezellige week, met goed nieuws, minder goed nieuws en natuurlijk voorbereidingen op de komst van de baby.
Het is officieel lente en hoewel ik daar op dit moment weinig van voel brengt het wel mooie (weer)vooruitzichten met zich mee. Het was een gezellige week, met goed nieuws, minder goed nieuws en natuurlijk voorbereidingen op de komst van de baby.
Het eerste trimester ging voor mijn gevoel tergend langzaam, het tweede vloog juist voorbij en dat terwijl ik tijdens het eerste trimester maar zo’n acht weken ‘bewust’ was van mijn zwangerschap en het tweede trimester veertien weken in beslag nam.
In deze video neem ik jullie in vogelvlucht mee tijdens mijn tweede trimester. Ik bespreek alle kwaaltjes die kwamen (en gelukkig gingen!) en beantwoord jullie vragen.
En dan is het nu tijd voor de laatste drie maanden van mijn zwangerschap. Ik ben zó benieuwd wat me allemaal nog te wachten staat en vooral… hoe het zal zijn ná de bevalling. Ik kan niet wachten om haar te ontmoeten.
Liefs,
Annemerel
Gisterochtend had ik een uitje. Een uitje waar ik al de hele week naar uit keek. Ik had een shopafspraak bij de Bijenkorf. In een ver verleden toen Corona nog gewoon een drankje was én een hotel in Selva di Val Gardena waar ik ooit met mijn zusje verbleef tijdens een heel fijn wintersportweekend, kwam ik wekelijks bij de Bijenkorf. Vaak kwam ik met lege handen naar buiten, maar ik vond het heerlijk om lekker door de winkel te struinen. Toen ik vorige week op de website zag staan dat je shopafspraken kon inplannen, hoefde ik me dan ook geen moment te bedenken.
Een beetje beweging en frisse lucht kan een mens echt goed doen, heb ik dit weekend gemerkt. Ik kwam er zondag achter dat ik gewoon bijna een week (!) niet buiten was geweest. Het weer was zeg maar niet heel aanlokkelijk om naar buiten te gaan en ik had ook geen plekken waar ik hoefde te zijn. Iedere keer als ik de regen en wind tegen de ramen hoorde slaan dacht ik, ik zit hier goed. Toch blij dat het zondag even droog was, goed moment voor een korte wandeling door de duinen.
Verder probeer ik wat beter op mijn eten te letten. Wat meer vezels, wat minder simpele koolhydraten. Maar nadat ik maandag had bloed geprikt (wat niet helemaal goed ging) vond Tuur dat ik echt een taartje had verdiend. Ach ja, balans is de sleutel, niet waar?
Liefs,
Annemerel
Eindelijk een ledikant, ik gooi mijn eetpatroon om, mis de zon en heb een nieuwe lievelingssnack.