34 dagen. 34 DAGEN. VIERENDERTIG DAGEN. Dan moet mag ik de marathon van Berlijn van lopen en moet mijn boek af zijn. Serieus, waar moet ik de tijd vandaan halen? De dagen vliegen voorbij en ik kom iedere dag zoveel tijd te kort om alles te kunnen wat ik wil doen. HOE DAN.
Maxime zou in 2017 met mij de New York City Marathon lopen, totdat ze vlak voor de marathon heel verdrietig nieuws te horen kreeg en daardoor niet mee kon. Gelukkig is de New York City Marathon een jaarlijks terugkerend festijn en mag ik voor het tweede jaar op rij een reis organiseren samen met TUI. Drie maal raden wie er met me mee gaat dit jaar? Juist ja, Maxime. Maar eerst staat ze net als ik op 16 september aan de start van de Berlijn Marathon. Vandaag haar verhaal.
Lieve mensen, ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst twee dagen achter elkaar stil ben geweest op mijn blog. Dat moet echt 2010 geweest zijn. Mijn welgemeende excuses, maar geloof me, ik heb een goed excuus. Viel het trainen voor de marathon in combinatie met het schrijven van mijn boek me in Nederland al zwaar, hier op trainingsstage valt het me zo mogelijk nog zwaarder. Ik weet gewoon niet waar mijn tijd blijft. Inmiddels zijn we alweer elf dagen weg en voor mijn gevoel zijn we pas gisteren uit Nederland vertrokken. Tijd vliegt. Ik vloog deze week iets minder.
Mijn favoriete manier om genoeg groenten binnen te krijgen is er soep van maken. Nu geniet ik daar op een koude winterdag net iets meer van dan een warme zomerdag. Een uitkomst vind ik op dit soort dagen gazpacho, een heerlijke koude soep op basis van tomaten. Mijn moeder maakte afgelopen week dit recept.
Bekijk bericht