>I LOVE BEAUTY & FASHION!

>

Say hello to I LOVE BEAUTY & FASHION NEWS’ newest blogger :)

>Busy, no really..

>

Ik ben druk, dat hadden jullie vast al door.. het is niet meer echt Annemerel-esque om zomaar twee-en-een-halve dag te zwijgen. Het spijt me dan ook verschrikkelijk. Maar ik vind dat mijn ‘druk druk druk’ excuus best wel passend is.
Ik werkte vorige week 64 uur, herschreef mijn scriptie, beoordeelde Laura’s scriptie, volgde twee colleges, had een meeting over een opdracht, las 200 bladzijde in mijn geschiedenisboek, had een lunchdate met Laura en probeerde tussendoor ook nog even adem te halen.
Ook deze week belooft weer druk te worden. Gister was mama jarig en iedereen die mijn twitter volgt weet wat voor stress dat allemaal heeft opgeleverd. Ik moest hals over kop naar de stad voor een cadeau omdat mijn vader daar geen tijd voor had gehad (ik had wel een cadeautje hoor!), ik moest boodschappen doen en koken (wat ik zonder mijn vriend echt nooit had kunnen doen.. ik gooide de pasta in koud water) en heb ’s avonds alle mogelijke moeite gedaan om mijn broertje te bereiken omdat hij mijn moeder vergat te bellen om haar te feliciteren.
Vandaag is mijn zusje jarig en had ik weer college in Amsterdam, daarna had ik een exciting meeting @ I Love Fashion News (stay tuned…) en ben daarna naar huis geracet voor het feestje van mijn zusje. We aten spareribs, patat en brownietaart, mijn buik staat op ontploffen, maar ik hou mezelf maar voor dat je van twee schransdagen nog niet dik wordt. 
En nu is het alweer half elf en wil ik eigenlijk naar bed omdat ik aan chronisch slaapgebrek lijd. Of nou ja aan slaap geen gebrek, ik krijg het alleen niet zoveel de laatste tijd. Vroeg naar bed dus, want morgenochtend vroeg ga ik met mijn mama naar Amsterdam om mijn verjaardagscadeau uit te zoeken bij TIFFANY’S. Ach, ik word zo verwend :)
Slaap lekker lieve lezers en ik beloof tussen alle bedrijven door toch nog zoveel mogelijk blogs te produceren!
Liefs,
Annemerel

>The sun strikes back

>

Natuurlijk heb ik geen hekel aan de zon, in de verste verte niet. Ik hou van de zon, soms denk ik zelfs dat er geen groter zonaanbidster is dan ik. Voor de zon laat ik alles staan, voor de zon heb ik heel erg veel over en zonder zon voel ik me heel erg anders, op een niet zo positieve manier. Kijk, het is een beetje als met het vriendje waar je zo ontzettend veel van houdt, waar je niet zonder kan, waarvan je zoveel houdt en die je zo bezig houdt, dat al het andere op de achtergrond verdwijnt. Zo is het met mij en de zon, alles verdwijnt op de achtergrond zodra de zon verschijnt. En daarom wil ik de zon soms eventjes gewoon niet zien. Maar net als het vriendje wat je af en toe een beetje zat bent en wat je dan onwijs gaat missen, zo mis ik de zon dan ook als er ook maar een paar wolkjes voor verschijnen.
En dat gebeurde gisteren. Mijn enige middag dat ik echt vrij was, had de zon zich verstopt. Beledigt waarschijnlijk, door mijn onaardige, ondankbare stukje van de dag daarvoor. Natuurlijk miste ik de zon. Ik had mijn opdracht voor mijn studie af en ik mocht van mezelf een paar uurtjes luieren in de zon, maar de zon dacht.. nu heb ik je Annemerel, nu ineens wel he? Nou je kan de pot op.
Toen ben ik maar twee uurtjes vroeger naar mijn werk gegaan, want daar was het druk wist ik. Natuurlijk kwam de zon het moment dat ik een voetstap over de drempel van mijn werk heen zette weer tevoorschijn, maar dat is logisch. Het was lekker gezellig druk, na het avondeten aten we festini perenijsjes die ik nog snel even bij de supermarkt had gehaald en ’s avonds hadden we ook alleen maar gelukkige mensen aan tafel. 
Na het werk dachten we nog even te gaan dimsummen in Den Haag, maar Den Haag is op dit moment niet echt de plek waar je wilt zijn met je auto, dus deden we over een ritje van twintig minuten, ruim drie kwartier. Natuurlijk sloten alle chinezen plots al hun deuren toen wij er aan kwamen en uiteindelijk zijn we maar naar de Chinees in Scheveningen gereden (die is iedere nacht, no matter what, tot vier uur geopend!) Heerlijk fout gegeten, absoluut niet volgens mijn gezonde leefregels, maar regels zijn er om gebroken te worden, want dat houdt het leven leuk, toch? Toen we bij de auto’s (drie in totaal, voor zeven man) terug kwamen hadden we allemaal een prachtige parkeerbon ter waarde van 52 euro. Want ja, als het eventjes niet mee zit, dan zit het ook echt niet mee. Gelukkig konden we er allemaal om lachen, maar zo wordt het natuurlijk wel een duur avondje uit.
En vandaag werd ik al weer gewekt door fluitende vogeltjes en een stralend zonnetje. Over twintig minuten moet ik op mijn werk zijn en ik heb zo’n gevoel dat het weer gezellig druk gaat worden. Heb er zin in :).
Liefs, fijn weekend!

>She who hates the sun

>

Omdat ik de laatste tijd veel te veel optimistische posts schrijf, ga ik vandaag even lekker een potje lopen zeiken. Iedereen schreeuwt namelijk zo van de daken dat het zonnetje toch zo lekker is (including moi) maar er kleven ook heus wel nadelen aan.. zoals:
– Ik doe dus niks aan mijn studie. Het is druk op mijn werk, want met mooi weer komen mensen naar het strand en dan moet ik dus werken. Nou dat vind ik helemaal geen probleem, ik ga met plezier naar mijn werk. Mijn scriptie wordt er echter niet vrolijk van. Zon de-stimuleert de studie ook nog op een andere manier. Als ik dan eindelijk een keertje vrij ben kan ik me maar erg moeilijk tot productieve activiteiten zetten. Ik neem me altijd voor aan mijn scriptie te gaan in de tuin, maar na een half uurtje knijpen tegen de zon geef ik het vaak wel op.
– Mijn hoofd is niet gemaakt voor de Nederlandse zon. Na een uurtje in de tuin heb ik barstende koppijn. Heel andere hoofdpijn dan ik normaal heb. Echt zo’n zeurderige, benauwde pijn boven mijn slapen. Ik word er zelfs een beetje misselijk van. ’s Avonds aan de studie gaan heeft dus ook geen zin, want dan heb ik hoofdpijn van de zon.
– Ik krijg rimpels. Ik praat serieus. Onder mijn ogen heb ik van die kleine lijntjes, lachrimpels noemt mijn moeder ze, ik zie ze bij wijzen van spreken met de dag groter worden en grijp inmiddels iedere avond al naar de dure oogcreme van mijn moeder..
– Ik kleed me iedere dag weer veel te koud. Denk je, het zonnetje schijnt, de lucht is blauw, we redden het wel met een vestje en colbertje, kom je buiten wordt je bijna de lucht in geblazen. Eigenlijk is dat natuurlijk niet de schuld van de zon, maar van de wind.. maar omdat ik vandaag de zon de volle laag geef, is dit natuurlijk volledig aan de zon te danken.
& morgen sta ik weer fris en fruitig op, ren ik een rondje over het strand en ga ik vol goede moed weer aan mijn scriptie. Wedden dat ik dan weer bij de zon-aanbidders hoor (maar morgen blijf ik echt binnen!)
Liefs.

>All that glitters

>

Heerlijk dat zonnetje waar ik de laatste paar dagen iedere ochtend mee gewekt wordt. Stuk beter dan een wekker, toch? Helaas fopt het zonnetje ons nog wel een beetje, want ik weet niet hoe het in de rest van Nederland zit, maar hier is het koud en staat er ook nog een stevige wind. Nog steeds geen tijd voor blote benen dus, maar het is pas half april.. dus we houden hoop.
De outfit van vandaag is een mix van vergeten kledingstukken, dingen die voorheen te klein waren, en kleding die ik al zo vaak gedragen heb dat er bijna gaatjes in dreigen te vallen, something new and something borrowed. 
Wat je ziet: zwart taillerokje van H&M trend, panty van Wolfort, ballerina’s van Balenciaga, shirtje van ZARA, grijs vestje van ONLY en sieraden van Guess, Ti Sento, H&M en oude armband van mama.