>OUTFIT: Floral

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Printjes zijn zeg maar niet zo mijn ding. Ik ben meer van de strakke basic scandinavianstyle. Maar soms denk ik An, waarom eigenlijk niet? In dit jurkje van de H&M zul je me niet dagelijks zien, maar zo af en toe, gewoon voor de afwisseling vind ik het eigenlijk best wel leuk staan. En overdag kan ‘ie ook prima, gecombineerd met een wat stoerder zwart jasje en m’n wayfarers. 
Wat dragen jullie liever? Prints of clean?

What I’m wearing: Jurkje H&M – Jasje SuperTrash – Ballerina’s Marc by Marc Jacobs – Zonnebril Ray Ban – Sieraden Tiffany’s / Ti Sento
Liefs,

>LISTS: Why moving by car isn’t all that either

>

Ik haat treinen die te laat komen, of bussen, trams en treinen die niet op elkaar aansluiten. Ik heb een hekel aan wachten op een bus in de regen. Ik vind het vervelend als er in de tram zo’n penetrante zweetgeur hangt. Ik kan er echt niet tegen als ik van Den Haag tot Amsterdam opgepropt in een trein moet staan.. Maar autorijden is ook niet alle dagen feest. Mijn grootste irritaties op een rijtje.

1. Auto’s die minder hard rijden dan de toegestane snelheid.

2. Auto’s die kei hard op de rem trappen als een stoplicht pas net op oranje springt.

3. Het feit dat ik zelfs met een half glas wijn, dat uren daarvoor genuttigd is, paranoia ben dat ik moet blazen en dat er dan iets negatiefs uit naar voren komt.

4. Sowieso is politie eng. Als ik politie zie rijden vraag ik me altijd af of ik soms iets misdaan heb.

5. Als je een berichtje krijgt op je telefoon kun je die niet meteen bekijken.

6. Geen parkeerplaats kunnen vinden en fileparkeerders die 2 meter achter een andere auto gaan staan zodat ik er net niet tussen pas.

7. Vrachtwagens die gaan inhalen waardoor ik keihard op mijn rem moet gaan staan.

8. Wegen die zijn opgebroken en waar mijn TomTom niks van snapt.

9. De Vuilnisman voor me in een straat waar je verder geen kant op kunt. Stratenveger zelfde verhaal.

10. De steeds hoger wordende prijs die ik moet betalen voor een tank benzine.

11. Net een nieuwe zijkant in je auto hebben en er dan alweer gelijk drie krassen in hebben, omdat mensen blijkbaar niet weten wat zuinig zijn op andermans spullen betekent.

12. Dood aan parkeergeld!

13. Beslagen ramen om twee uur ’s nachts als je gewoon graag naar huis wilt.

14. Een auto die afslaat als je niet genoeg gas geeft in z’n achteruit.

15. IJskrabben om 7.00u ’s ochtends!

16. Een verzekering, wegenbelasting, jaarlijkse controle, autorijden is dus niet goedkoop.

17. Oh en twee uur lang autorijden, daar krijg ik dus standaard hoofdpijn van.

18. Het feit dat dat ding ook af en toe gewassen moet worden.

19. Ieder half uur reclame, journaal en verkeersinformatie op de radio. En altijd precies als ik in de auto zit en gewoon zin heb in een leuk muziekje.

20. Zwaar bejaarden die niet eens meer normaal kunnen lopen achter het stuur, dat idee vind ik dus niet bepaald veilig?

Oh en nu denken jullie vast, “Annemerel? Waarom heb jij in Godsnaam nog een auto?” Nou leuk dat je dat vraagt, maar het vrijheidsaspect dat die auto met zich meebrengt is voor mij vele malen belangrijker dan al deze wissewasjes die hoogstwaarschijnlijk iets met met PMS of een andere vrouwelijke kwaal te maken hebben. 

Liefs,

>OUTFIT: Casual Friday

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Ik heb items in mijn kast die nog dateren uit mijn middelbareschool carrière. Dit fijne grijze joggingbroekje is daar één van. Het is echt zo’n hate it or love it geval. I love it, obviously, anders zou hij niet al meer dan vier jaar in mijn kast mogen bivakkeren. Ik weet niet wat het is met dit broekje, maar hij zit heerlijk en ik vind hem stiekem ook nog best wel aardig leuk staan. Zeker voor een vrijdagmiddag ‘running errands‘. Maar wel met een fijn hakje eronder natuurlijk, we blijven Annemerel.
De aviator van Ray Ban is van mijn zusje. Zij een dagje mijn wayfarer, ik een dagje haar aviators. Kijk, we kunnen dan wel twee schoenmaten verschillen, vier broekmaten en twee kledingmaten.. zonnebrillen kunnen wij prima van elkaar lenen. Wat zou het makkelijk zijn als wij dezelfde maten hadden, we hebben echt bijna exact dezelfde smaak. Zij staat maar wat vaak te kwijlen in mijn kast en andersom is net zo goed het geval. Zij een maatje erbij, ik eentje eraf, mooie deal toch?
What I’m wearing: Top COS – Joggingbroekje Fornarina – Pumps H&M – Tas Paule Ka – Zonnebril Ray Ban Aviator – Sieraden Tiffany’s / Guess / Ti Sento
Liefs,

>ADVERTORIAL: Model for a Day

>

Photobucket

Twee weken geleden had ik m’n allereerste professionele fotoshoot. Jullie herinneren je vast nog wel het verhaal van de man met de lampen die in mijn slaapkamer twee uur lang foto’s van mij maakte. Helaas mag ik daar nog steeds niks over zeggen, maar het resultaat daarvan zullen jullie deze zomer wel zien..
Ik vond de fotoshoot geweldig. Niet gek, niet eng, gewoon heel erg leuk. Had ik niet verwacht. Toen ik zeven jaar geleden mee deed aan de Elite Model Look was ik zo verschrikkelijk zenuwachtig dat m’n lip heel zielig op de foto trilde, het behoeft geen nadere toelichting dat dat direct het einde van mijn modellencarrière was ;-). Maar je wordt ouder, je voelt je steeds meer op je gemak met jezelf en ontspannen wordt makkelijker. Als er twee uur lang een camera op je gericht staat kun je niet anders dan jezelf een klein beetje speciaal voelen. En willen we dat eigenlijk niet allemaal zo op zijn tijd?
Waar ik met dit verhaal naar toe wil? Ook jij kunt een professionele fotoshoot winnen en wel in Parijs! De foto’s zullen worden gemaakt door een topfotograaf, Xavier Lambours, die eerder al Mick Jagger, Robert de Niro en vele andere internationele beroemdheden op de gevoelige plaat legde en samenwerkte met modehuizen als Louis Vuitton!
Enige wat jij hoeft te doen is een foto van jezelf uploaden op de website van de nieuwe Peugeot 308 en zorgen dat zoveel mogelijk mensen op jouw foto stemmen. Wie weet haal jij wel de meeste stemmen binnen en win jij die fotoshoot in Parijs!

Liefs,

>DIARY: On Moving Out (100 days later)

>

Photobucket

Ik woon nu al meer dan 100 dagen samen. Maar of het nu echt zo verschrikkelijk anders is? Dan had ik waarschijnlijk net iets verder weg moeten verhuizen en dan had het huis van mijn ouders ook niet op de weg naar mijn werk moeten liggen.

De grootste verschillen? Het geld vliegt mijn zak uit en ik moet nu ineens tijd vrij gaan maken voor het fenomeen huishouden.

Om over dat laatste maar gelijk te beginnen. Annemerel en huishoudelijke taken, ze gaan gewoon niet samen. M’n vriend maakt er graag grapjes over, maar feit is, ik ben er gewoon niet goed in. Planten die veel water nodig hebben geef ik te weinig, planten die weinig water nodig hebben laat ik verzuipen. Ik vergeet dat ik natte was in de wasmachine heb zitten en twee dagen later kan ik de wasmachine nog een keer draaien, want dat gaat blijkbaar stinken.

Ik ben heel goed in het in en uitruimen van de vaatwasmachine en met de stofzuiger kan ik ook nog wel overweg. Maar geef me alsjeblieft geen stofdoek. Niet alleen barst er dan een allergiebom in mij, ik weet niet wat ik met al dat stof aan moet? Geef mij maar gewoon de stofzuiger dan is het stof ook meteen weg. Met een stofdoek heb ik eigenlijk gewoon het idee dat ik stof verplaats.

Waar ik ook heel erg goed in ben? Post een week lang binnen laten komen en gewoon laten liggen waar het ligt (mijn belangrijke post komt toch allemaal nog bij mijn ouders) zodat ik er op dag zeven over struikel en bijna mijn benen breek. De plastic spatel laten smelten door de hitte van een pan (er zijn al drie spatels verminkt! Ik zeg toch.. Sukkels, Ezels en dan heb je Annemerel!). Oh en strijken… mijn vriend is al twee keer heel erg boos op me geworden omdat ik de stekker van het strijkijzer een hele dag in het stopcontact heb laten zitten terwijl ik zelf niet thuis was. Oh Annemerel!

Verder bevalt het me wel hoor. Het iedere avond samen slapen, het niet hoeven nadenken waar je die avond zult slapen, dat geeft echt wel rust en wat is er fijner dan samen wakker worden? Remco is nog minder vrij dan ik, dus erg veel vrije dagen thuis hebben we niet samen. Maar het is gewoon heerlijk als je allebei gewoon lekker kunt rommelen, samen lunchen ’s avonds in de keuken. Niet uiteten hoeven om romantisch samen te kunnen dineren. We houden van spelletjes, dus op vrije dagen spelen wij heel erg burgerlijk Monopoly & Scrabble. Remco wint 9 van de 10 keer, maar ja dat zeggen ze he ‘geluk is met de domme’ haha! (enige gedachte die mij door mijn ‘ik kan niet tegen mijn verlies’ gevoel kan heen slepen!)

Het wonen in een stad heeft ook voor en nadelen. Zo is parkeren echt een probleem, als ik ’s nachts thuis kom uit mijn werk is er nooit plek. Echt nooit. En ook niet drie straten verderop. Ik sta eigenlijk altijd tegen een bloemenperkje geparkeerd, voor een deel op de weg. En dan word ik de volgende ochtend uit mijn bed getoeterd omdat er weer eens een vrachtwagen niet door kan (wat onzin is hoor, want het past prima, vervelende chauffeurs!). Remco heeft nog minder geluk, zijn auto is te groot om voor zo’n bloemenperkje te parkeren en hij parkeert zijn auto op een plek waar de gemeente hem al twee keer een boete van 70 euro heeft gegeven! De politie zegt wij kennen het probleem, wij delen geen boetes uit, maar de gemeente denkt, ha in deze straat kunnen we geld verdienen! A-so-ciaal!

Maar voordeel is wel dat ik drie minuten loop en bij de tramhalte sta! Fijn! Kwartiertje met de tram en ik zit midden in de stad. Ik moet nog steeds mijn fiets een keer meenemen met een groot hangslot (de schuur krijgen we niet open!) want ik denk dat ik op de fiets net zo lang onderweg ben en ik mis fietsen! Oh en als ik nu sushi wil bestellen dan kan dat gewoon, als je in zo’n dorp als Monster woont kun je slechts pizza en chinees bestellen, voor elf uur natuurlijk, want daarna zijn ze gesloten. In Den Haag kun je je de hele nacht volproppen met eten van over heel de wereld. Heerlijk :)

Ja ik mis de achtertuin, maar die heb ik bij mijn ouders en zoals ik al zei, het ouderlijk huis ligt op de weg naar mijn werk en aangezien ik daar meestal om 15.00u / 16.00u begin kan ik ’s middags heerlijk schrijven (of nietsdoen) in de achtertuin bij mijn ouders. Ik zeg, de perfecte combinatie!

Ik ben nog steeds heel erg blij met de stap die ik genomen heb en ik ben ook niet van plan snel op die beslissing terug te komen. Het huishouden is rot, maar hoort er nu eenmaal bij, evenals de boodschappen en andere extra kosten. Maar, dat is het leven en voor jezelf zorgen voelt goed, zeker als je dat samen kunt doen met een wederhelft.

Liefs,