>WEB: Loves

>

Photobucket
I LOVE GWYNETH, period. Ik werd verliefd op haar in Shakespeare in Love, ze is geweldig in Glee, ze heeft het meest fantastische lichaam (in my humble opinion) en haar website is fabulous! Iedere donderdag schrijft Gwyneth een artikel. De ene week heeft ze allerlei lekkere recepten, de volgende week vertelt ze over haar hotspots in Parijs. Ze vertelt over suikerverslavingen (heel erg goed en leerzaam stuk) en ze heeft ook altijd een ‘expert’ aan het woord en dat maakt het super interessant. Want het is dus niet alleen maar leuk, het is ook nog eens leerzaam. Gwyneth.. you gotta love that girl.

Photobucket
Kennen jullie Fashiolista al? Met de fashiolista love button kun je op vrijwel iedere website items ‘liken/loven’ en die items komen dan automatisch op jouw persoonlijke pagina terecht. In de balk rechts op mijn blog vinden jullie mijn profiel. Ik ben groot fan, want zo vergeet ik niet wat ik leuk vind en heb ik alles in een mooie collage staan. De zoekfunctie is ook heel erg fijn. Ben je op zoek naar een roze broek? Dan kun je daar naar zoeken op de homepage en dan vind je alle roze broeken die leden van fashiolista ‘geloved’ hebben. Oh en het is ook heel erg leuk om te zien wat bekende bloggers allemaal op hun pagina hebben staan, zo ontdek je ook nog eens super leuke items! Maar wel een waarschuwing, voordat je hier aan begint moet je wel iets van een kookwekker zetten, anders vergeet je te eten, te drinken en te slapen. 

Photobucket

Hebben jullie al Bloglovin’ ? Via Bloglovin’ kun je heel makkelijk weblogs volgens en krijg je alle nieuw geschreven artikelen mooi onder elkaar in een timeline. Iedere ochtend is Bloglovin’ de eerste website die ik open en lees ik alle nieuw geschreven blogs. Ze hebben nu ook een applicatie voor de iPhone! Super handig, heel de dag door alle updates van mijn favoriete blogs in slechts één applicatie! & Volgen jullie mij al op Bloglovin?


Photobucket

Één van mijn favoriete tijdschriften van dit moment is Women’s Health ik kan echt uren door dat tijdschrift bladeren en als ik daar mee klaar ben, dan ga ik naar de website. Op de website van Women’s Health hebben ze over ieder onderwerp wat met gezondheid te maken heeft wel iets geschreven. Wil jij weten hoe je moet beginnen met hardlopen? Wil jij weten hoe yoga je kan helpen met gezondheidsproblemen? Wil jij weten wat je moet eten voor een platte buik? Ga naar de website van Women’s Health, als er een gezondheidsbijbel zou bestaan, dan was dat Women’s Health’s website geweest!



En wat zijn jullie favoriete websites?


Liefs,
Annemerel
Follow my blog with bloglovin

>SHOPPING: PINKING UP MY CLOSET

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket

Jarenlang heb ik de kleur roze uit mijn kledingkast verbannen. Ik word vrolijk van roze, maar om het aan te trekken.. ja dat ging me nu net te ver. Kijk, mijn huid heeft een vrij rode ondertoon en door dat roze wordt dat nog eens extra benadrukt.

Maar goed, tijden veranderen. Nee, mijn huid heeft nog steeds geen gele ondertoon, maar met een fijn kleurtje van de zon valt het ‘probleem’ hartstikke mee. En ik word gewoon gelukkig van roze en het maakt me lekker niet meer uit of het me nu juist wel of niet zou staan.

Dus liep ik vrijdag als een dolle door de ZARA, alles wat ook maar een klein beetje roze was, werd beoordeeld en uiteindelijk liep ik een kwartier later met deze vier items naar buiten. Love it!

En gaan jullie dit voorjaar ook voor kleur? En zo ja.. welke kleur? Of gaan jullie voor alle kleurtjes door elkaar?

Liefs,

TUNE TUESDAY: 2003

 

Tijdens het uitpakken van wat dozen afgelopen week kwam ik een CD-tje, Best of 2003. Ik hou van mixtapes en ik vind dat het met mixtapes hetzelfde is als met een goede bourgogne, they get better with age

Dus ik stopte het CD-tje in de CDspeler in m’n auto, en zoals verwacht, I’m hooked. 2003 was een vrolijk muziekjaar. Valt het jullie ook op, ik heb alleen maar nummers gezongen door meiden op m’n CD-tje staan. Niet echt een mix dus, maar daarom niet minder leuk.

En terwijl ik luister naar de nummers tijdens mijn autoritjes, word ik mee terug genomen naar 2003. Het jaar dat ik veertien werd, m’n weblog begon, voor het eerst verliefd werd (op een gladde Italiaan waar ik niet tegen durfde te praten, maar toch!). Het jaar waarin ik m’n eerste bijbaantje had (bloemen op een lopende band leggen) en eh… ja heel erg veel meer.

En kennen jullie deze muziek nog? Vonden jullie 2003 ook een fijn jaar?

Liefs,

>DIARY: Bright Monday (Afternoon)

>

Photobucket

Vanaf het moment dat ik me aanmeldde bij de receptie ging het snel beter. De receptionist vertelde me dat er een gratis parkeergelegenheid was onder de Kamer van Koophandel en nadat ik m’n auto daar geparkeerd had werd ik binnen tien minuten al geholpen. Niks geen drie kwartier dus.

De man die me hielp was heel vriendelijk. Schonk me een kopje thee in, nam zichzelf niet al te serieus. Nee het gesprek verliep eigenlijk prima en na een uur stond ik buiten en was ik een bedrijf rijker. Hoe mijn bedrijf heet? Annemerel, duh!

Omdat ik het maar gelijk goed aan wilde pakken reed ik gelijk naar de Rabobank om een zakelijke rekening te openen, want dat hoort er nu eenmaal ook bij. Ik werd geholpen door m’n tante en binnen een kwartier stond ik al weer buiten. Formulieren zijn opgestuurd, nu is het wachten totdat zij contact met mij opnemen.

Op weg naar huis haalde ik taart, want eh.. is er een betere reden om taart te kopen? Hazelnoot-slagroom-schuimtaart, mijn favoriete taart ever!

Ik ben nog steeds ziek-zwak-en-misselijk, maar ik heb wel een bedrijf en ik kan met een voldaan gevoel op de bank zitten vanavond. Met m’n MacBook, want eh.. nu ik een bedrijf heb moet ik natuurlijk ook wel gaan werken natuurlijk! Oh, en zorgen dat ik werk krijg!

Liefs,

>DIARY: Blue Monday (Morning)

>

Normaliter is maandag mijn favoriete dag van de week. Maandag staat voor een nieuw begin, een frisse start, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik probeer vroeg op te staan, eet extra gezond.. Vandaag echter, was dat niet het geval.

Ik werd wakker om zeven uur, so far so good, maar toen mijn lichaam wakker begon te worden, begon er ook overal pijn te ontstaan. Keelpijn, oorpijn, buikpijn, hoofdpijn en m’n snot ging overal. Oh en dan als klap op de vuurpijl, overal jeuk. Netelroos. Oh yes. Maar ik had een to do list en als ik iets op m’n to do list schrijf, dan moet ik het ook doen. En dus stond ik op.

AU! Ik heb mijn eerste been nog niet uit bed gewerkt of ik voel dat ik o-ver-al spierpijn heb. En dat terwijl ik niet eens zo fanatiek gesport heb de afgelopen week. Algehele malaise, verschrikkelijk. Ik trek m’n been maar weer terug het bed in.

Om half negen poging twee. Maar eerst een ontbijt. Natuurlijk is net vandaag alles op. Geen eieren, geen yoghurt, de laatste kiwi en grapefruit zielig en verschrompeld. Kopje thee dan maar en ik zet m’n MacBook aan.

MacBook staat aan, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Het eerste uur heb ik hem vijf keer aan en uit gezet, maar Safari wil niet werken. Ik heb alle software updates uitgevoerd, maar er gebeurd niks. Natuurlijk heb ik geen Firefox of Opera en nu zo zonder Safari kan ik het ook niet downloaden. Na precies 84 minuten doet Safari het uit het niets ineens weer en kan ik eindelijk aan het werk.

Op m’n to do list stond verder dat ik me vandaag zou gaan inschrijven bij de kamer van koophandel. Ik zoek het adres op van het filiaal in de buurt van mijn ouders, gewoon omdat ik de buurt daar wat beter ken. Ik rij er heen, in vijfendertig minuten, ik parkeer mijn auto na drie rondjes gereden te hebben en ik loop naar het gebouw. Hangt er een briefje op de deur, ‘Dit filiaal van de Kamer van Koophandel is vanaf heden gesloten. Wij zijn verhuisd naar “….” en bezoeken kan alleen op afspraak. ‘

Na-tuur-lijk. Het dichtst bij zijnde andere filiaal is in Den Haag, op de Koningskade, volgens mijn nieuwe TomTom zo’n veertig minuten verder. Maar ik had een plan en ik word nog ongelukkiger van opgeven dan van veertig minuten autorijden.

Maar de problemen hielden daar niet op natuurlijk. Na precies 39 minuten was ik op de plaats van bestemming en er was zelfs nog een parkeerplekje in de buurt. Loop ik trots met m’n chippas naar de parkeerautomaat, accepteert dat verschrikkelijke apparaat alleen muntjes en laat ik die nu net niet bij me hebben. In m’n auto vind ik nog een paar muntjes, negentig cent, genoeg voor een half uur.

Kom ik bij de Kamer van Koophandel zijn er drie miljoen wachtende voor me en is de verwachte wachttijd zo’n drie kwartier… ja en toen had ik het dus echt gehad.

[TO BE CONTINUED LATER TONIGHT]

Liefs,

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close