Vandaag begint het feest. Als jullie dit lezen zit ik als het goed is met mijn kont in het Martinhal Resort in Portugal, als ik dit schrijf op donderdagmiddag, lig ik met mijn kont in bed, maar wel met mijn MacBook op schoot en druk aan het werk.
Tijd vliegt voorbij, is het echt al drie weken geleden dat ik begon te schrijven voor DutchCowboys? Is het écht al bijna oktober? Is de New York Marathon écht al over 34 dagen? Is het echt herfst? Moet ik echt alweer mijn BTW-aangifte doen? Moet ik écht mijn huur alweer betalen? DAMN!
HELLO AUTUMN!
Ik ben klaar voor je, zolang je maar wel precies zo bent als ik me op dit moment voorstel. Overwegend droog, met stralende blauwe luchten. Tussen de 10 en 18 graden en met niet al te veel wind, want hé ik vind je zo mooi als er nog blaadjes in allerlei verschillende kleuren aan de bomen hangen. Het mag best wel eens regenen, ik snap dat dat ook nodig is, maar dan wel graag op het moment dat ik niet naar buiten hoef. ’s Avonds een keer bijvoorbeeld, of een keer op een zondag als ik geen duurloop hoef te lopen.
