>Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket

Ik heb gister zoveel gegeten, zoveel heb ik met Kerstmis niet eens weten weg te werken. Het begon met een ontbijtje bij Elzenduin met gebakken eieren, toen kwamen de chocolade gojibessen (ja, ik heb suiker gegeten, maar ik dacht die gojibessen heffen dat dan wel weer op, toch?), toen kwamen de bakkerscrackers, de van Dobben bitterballen, de mandarijnen en de banaan (dat dan weer wel) en toen ik thuis kwam werd de verjaardag van m’n broertje gevierd. Eerst te veel chips gegeten, daarna losgegaan op het stokbrood met knoflookboter (nu, een dag later, natuurlijk weer spijt, want de smaak in m’n mond is momenteel nogal doods!). We gingen aan tafel en aten sashimi tonijn, kreeft uit de oven en kreefttartaar, we aten salade en tomaatjes met olijven en knoflook uit de gril. We aten risotto en zeebaars en toen zat ik dus echt wel even vol. Maar dat gaf niks, want er kwam kersenvlaai voorbij en daar zit suiker in, maar ik dacht, ik heb vandaag al gezondigd, laten we er vandaag nationale zondigdag van maken en dus genoot ik van een heerlijk stukje kersenvlaai.

Ik hou van eten, lekker eten, goed eten. Hoewel mijn enige activiteit in de keuken gisteren ‘een beetje roeren in de risotto’ was, voelde ik me toch aardig de chef. Ik wilde dat ik iets minder onhandig was en iets meer geduld bezat, oh en misschien iets meer tijd had, dan stond ik waarschijnlijk dagen in de keuken. Maar ik ga meestal koken als ik trek heb en dat moet je dus niet doen, want daar wordt je ongeduldig van en dan verbranden er pannen, gebruik je verkeerde gaspitjes waardoor de ketel (waar geen water in staat) verbrand, of vliegen je ovenhandschoenen in de hens. Ja lieve mensen, dit heeft zich allemaal de afgelopen weken voltrokken. Goed he?

Gelukkig is m’n vriendje wel een echte (voor mij) chef, dus verhongeren zal ik als ik over een maandje samen ga wonen dus echt niet.

Liefs,

>

Ik wilde gisteravond een film kijken, maar ik wist niet welke. Ik plaatste een oproepje op twitter, kreeg overweldigend veel reacties met daarin een stuk over veertig verschillende film en guess what?, op een paar na, had ik ze stuk voor stuk (meerdere malen) gezien. Toen besefte ik.. misschien is het beter om vanavond een keertje niet voor de 100000ste keer een film te kijken, misschien is het wel een keer leuk om wat over de films die je in de afgelopen weken gezien hebt te schrijven. En zo geschiedde…
Photobucket

Sunshine Cleaning
Zusjes Rose (Amy Adams) en Norah (Emily Blunt) Lorkowski hebben allebei dringend geld nodig. Rose is een alleenstaande moeder, Norah een losbol zonder gevoel van verantwoordelijkheid. Norah verliest haar baan, Rose is haar slecht betaalde baantje als schoonmaakster zat en bij toeval horen ze over een lucratief baantje, ze beginnen een bedrijfje in het schoonmaken van plekken waar zojuist iemand ‘op gruwelijke wijze om het leven is gekomen’, met lekker veel bloed dus. Het betaald goed, de klussen stromen binnen, maar er moet natuurlijk ook wat fout gaan en wat er dan fout gaat moet je zelf maar snel gaan zien!
Waarom kijken: Emily Blunt (o.a. bekend van De Duivel Draagt Prada!)

Photobucket

Easy A
M’n broertje raadde hem aan, Ashley zei dat ik hem moest zien en op iedere Amerikaanse entertainmentwebsite is Emma Stone vaste gast. Olive (Emma Stone) is zowel de vertelster als de hoofdrolspeelster van het verhaal. Om onder een vervelend weekendje met een vriendin en haar ouders uit te komen verzint ze een klein leugentje, dat leugentje gaat over in een grote leugen en uiteindelijk is Olive de grootste slettebak van de school, althans daar lijkt het op, wat de meesten niet weten is dat  Olive’s afspraakjes en seksuele activiteiten die ze zogenaamd verricht allemaal klinkklare onzin zijn. Verwarrend? Klopt, dat ben ik, ik wil jullie het verhaal niet te veel verklappen want jullie moeten hem gewoon zelf snel gaan kijken!

Waarom kijken: EMMA STONE!

Photobucket



Clueless
Ik ben er van overtuigd dat 95% van jullie deze film minstens een keer in z’n leven al bekeken heeft. Ik zelf ook namelijk, toen ik een jaar of tien was en er nog helemaal niks van snapte. Een paar weken geleden keek ik hem weer en ik ben verliefd op Cher, ze is zo leuk, grappig, dom en slim tegelijkertijd. En haar uitspraken zijn priceless “He does dress better than I do, what would I bring to the relationship?” of “Sometimes you have to show a little skin, that reminds the boy of being naked, and then they think of sex” en “I felt impotent and out of control. Which I really, really hate. I had to find sanctuary in a place where I could gather my thoughts and regain my strength… ” en dan loopt ze dus het winkelcentrum binnen.. Goed, need I say more? Kijken dus, als je hem al een tijdje niet gezien hebt, zeker doen, je komt tot heel andere inzichten.

Waarom kijken: Jeugdsentiment, uitspraken Cher, de California Dreaming mood.

Photobucket



The Young Victoria
Ik hou van het Britse Koningshuis, of nu ja, films over het Britse Koningshuis. Waarom? Waarschijnlijk omdat ik de Britse paleizen altijd om bij weg te dromen vind. Maar deze film is echt mijn favoriet. Reden? Victoria, de tot nog toe langst regerende koningin van Groot Brittanie, wordt gespeeld door Emily Blunt (een van mijn favoriete actrices) en ik weet niet hoe ik het precies moet omschrijven, maar die Victoria, dat moet volgens mij een hele sympathieke vrouw geweest zijn. Zo zelfbewust, maar toch bescheiden, altijd de juiste keuze willen maken (ondanks de jonge leeftijd waarop zij de troon besteeg, ze was pas achttien) en het liefdesverhaal stilde ook mijn honger naar romantique. Rupert Friend speelt de rol van de mooie, bescheiden Duitse neef, waar Victoria uiteindelijk, gelukkig mee trouwt.

Waarom kijken: Emily Blunt, Rupert Friend, de mooie paleizen en… Michiel Huisman!!! (Altijd leuk om een Nederlander het goed te zien doen in het buitenland!)

Photobucket



The September Issue
Als ik Vogue lees krijg ik te maken met dat onderbuikgevoel, kennen jullie vast wel, krijg je ook als je verliefd bent, ik krijg het iedere keer als ik Vogue lees, want Vogue is voor mij iets magisch. Het zal best wel tussen de oren zitten, maar eh, er zit wel meer tussen de oren (hersenen bijvoorbeeld!) en ik ben blij dat ik mijn hunker naar dat gevoel op een relatief gemakkelijke manier kan bevredigen. Goed, nu zijn we vier regels verder en heb ik nog geen woord gezegd over de film. The September Issue is zo’n film die ik kijk om weer eventjes helemaal geïnspireerd te raken om weer voor 100% voor die fantastische carrière te gaan. Want seriously, wat lijkt het mij geweldig om voor Vogue te werken, ook na het zien van The Devil Wears Prada. Want halloo, als ik voor Vogue zou werken zou ik daar dus echt wel voor willen leven (lijkt mij?). Ik vind Anna (Wintour) betoverend, Grace (Coddington) hilarisch en fabulous, de hele sfeer maakt mij zielsgelukkig.

Waarom kijken: Anna Wintour en Grace Coddington en om een beeld te krijgen wat er allemaal bij komt kijken om een magazine als Vogue te creëren. 

Liefs,

>

De weken gaan verrassend snel. Meestal als ik weer eens iets aan mijn eetgewoonten probeer te veranderen tel ik de uren van de dag af. Goed, dat heb ik dus wel afgeleerd, want daar is dus helemaal niks aan. Ik heb deze week veel meer gegeten dan tijdens m’n eerste suikerloze week en dan vooral veel fruit en salades, dus ik zeg, goed gedaan Annemerel. Heb me gister ook uitgeleefd op frituurhapjes, ik gok zo’n twintig stuks. Ach ja, ook dat kan gebeuren, toch?

Hardlopen heb ik deze week niet zoveel gedaan. Slechts twee keer, maar een van die keren heb ik wel elf kilometer gelopen en daar ben ik nog steeds wel een beetje trots op. Maar weet je wat het met mij is, ik ben gewoon een beetje een mooi weer loper. Ik ga ook echt een big ass problem hebben als het over acht weken op zondag slecht weer is, want dan haal ik die halve marathon natuurlijk nooit. Kijk met een beetje miezer wil ik het er nog wel op wagen, maar als het stormt en regent ben ik toch echt niet zo sportief om m’n hardloopschoenen te pakken.

Eerlijk gezegd kwam het me wel goed uit dat het wat minder weer was, kon ik tenminste een beetje rust nemen met m’n pijntjes in m’n benen. Dat zou ik anders niet gedaan hebben. Ik ben woensdag naar de dokter geweest en die heeft me naar de fysio door verwezen. De pijn in m’n heup is waarschijnlijk afkomstig uit m’n rug en die in m’n knie/scheenbeen heb ik waarschijnlijk opgelopen doordat ik mijn voeten verkeerd neerzet. Ik loop op m’n tenen, ik weet niet waarom, maar dat is fout en dat wist ik al lang, maar zo loop ik nu eenmaal het lekkerst (op de korte termijn dan.. zo blijkt maar weer!). Niet zo trots op mezelf.

M’n huisarts heeft me gelijk een verwijsbriefje voor een diëtist gegeven. Maandag 24 janauri heb ik m’n intake gesprek, ik ben benieuwd. Ik hoop dat ze me wat richtlijnen kan geven, wat wel en niet kan. Want ik heb me deze week weer wat meer verdiept in het onderwerp suiker, maar ik kan door de bomen het bos niet meer zien. Je kunt het beste zo puur natuur mogelijk eten, maar een rawfood dieet komt er bij mij van ze lang zal ze leven niet in! Nog voor geen dag! Er zijn zo weinig producten hier in huis waar helemaal geen suiker in verwerkt is. Het wordt tijd dat ik zelf m’n eten in de supermarkt ga kopen (niets ten nadelen van m’n mama, maar zij hoeft zich niet aan een suikervrij dieet te houden en eet dan ook gewoon lekker normale pasta in plaats van volkoren, terwijl normale pasta zich vrijwel direct in alleen maar suikers in je lichaam omzet! Om maar even een voorbeeldje te geven.)

Goed het was een week van teleurstellingen en mogelijkheden, laat ik me maar vooral focussen op die laatsten, want aan teleurstellingen heb je natuurlijk helemaal niks. Vandaag gaat m’n derde week in en die wordt fabuleuzer dan fabuleus!

(Oh en ik pas m’n French Connecion paillettenrok eindelijk! Wat een beetje hardlopen al niet voor de heupen doet!)

Liefs,

>

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Hoewel de overgrote meerderheid in mijn kast nog steeds simpele, soms luxe, zwarte en grijze stoffen zijn, hou ik ook wel van een beetje structuur. Het liefst gecombineerd met die gewone zwarte en grijze stofjes, want van schreeuwen hou ik niet, ik ben graag chic met a little bit of edge
Zo’n ramp als zwarte stofjes zijn op foto’s, zo fijn zijn structuurtjes. Deze foto’s zijn gemaakt van items van mijn kledingrek. En ook al zou ik ze nooit dragen, dan zou ik ze nog steeds beschouwen als een goede koop, want m’n kledingrek ziet er meteen een stuk gezelliger uit en ehhh, het is dus ook een stukje living design geworden, haha!

mixing & matching

(Items van ZARA, H&M, ASOS & French Connection)

Liefs,

>

PhotobucketPhotobucket

De positieve kanten van het gebrek aan een vaste baan / stage.

1. Ik kan m’n tijd indelen zoals ik dat wil. Natuurlijk werk ik wel, bijna full-time zelfs, maar m’n tijden zijn flexibel en ik werk vaak ‘s avonds, waardoor ik overdag kan doen en laten waar ik zin in heb.

2. Ik heb tijd voor m’n blog. Ik blog al sinds november (op twee uitzonderingen na) dagelijks. M’n blog is me heilig, hier kan ik schrijven waar ik zin in heb en het wordt nog gelezen ook, waar heb ik in hemelsnaam net zoveel vrijheid als op m’n eigen blog?

3. Ik heb alle tijd om hard te lopen en het moet dan ook wel heel gek lopen als ik de halve marathon over twee maanden niet haal.

4. Ik kan een klein beetje sparen (wat met een stage niet het geval zou zijn) en misschien kan ik dit jaar dan eindelijk een keertje New York gaan bezoeken!

5. Als ik wil kan ik zeggen dat ik over twee weken de auto pak en een paar weken naar het buitenland vertrek, ik heb nergens verplichtingen!

6. Ik heb alle tijd om het huisje waar m’n vriend en ik volgende maand gaan wonen helemaal ons huisje te maken.

7. Ik hoef niet op zaterdagmiddag naar de stad als ik wil shoppen, ik kan lekker op dinsdagochtend, als het al-tijd rustig is!

8. Ik kan uitslapen tot een uurtje of 9.00u zonder dat ik daar een schuldgevoel over hoef te krijgen of de angst hoef te hebben dat ik te laat ben!

Oh maar lieve lezers, mochten jullie mij een leuke fulltime (betaalde)baan kunnen aanbieden als (web)editor, recensent, journaliste dan eh… zeg ik waarschijnlijk geen nee hoor, maar soms moet je van de situatie gewoon het allerbeste maken! 

Liefs,