>

Vanmiddag kreeg ik ineens het idee om te gaan hardlopen. Ja ik weet het, het is buiten ijskoud, maar goed dat wist ik toen nog niet, want ik had mijn warme bedje de hele dag nog niet verlaten (ik lag wel te studeren in bed, als dat het feit dat ik tot half twee in bed heb gelegen een beetje goed praat). 
Omdat het serieus een helse tocht was, ik denk zelfs wel een beetje vergelijken met de elfstedentocht van 1963, zal ik jullie een reconstructie geven van mijn gedachtengang tijdens het proces. Want dat kan ook best interessant zijn.
Wat er aan vooraf ging..
Ik wil niet, ik wil niet, ik wil niet… Agh mijn bed ligt echt te lekker en ik zou zooo weer in slaap kunnen vallen. Maar nee, je moet. Je gaat je dag niet verdoen met luilekkeren in bed. Leren in bed okee, maar als je niet eens je ogen op kunt houden van luiigheid, no no. Ga jij maar weer eens lekker hardlopen, daar wordt je hard van.
En toen ging ik gewoon echt..
– AHHH wat is het koud. Nou dat wordt vast wel beter als ik eenmaal ben opgewarmd.
– Hmm dat gaat eigenlijk best wel lekker, ik begin al warm te worden.
– Oh hardlopen is geweldig, waarom doe ik dit niet iedere dag?
– Mijn bovenbenen beginnen te jeuken, nou dat houdt zo wel op..
– Mijn bovenbenen jeuken heel erg, niet aan denken, niet aan denken…
– Ik wil krabben, ik wil jeuken, ik wil mijn legging uittrekken, die jeuk is echt niet fijn.
– Rustig Annemerel, kijk eens de weg is niet meer opgebroken kun je je favoriete route nemen.
– Hmm waarom klaagde ik ook alweer?
– Shit, weg is toch opgebroken, hoe moet ik nu verder? 
– Bah, ik moet een omweg maken, moet ik nog langer rennen.
– Ahh halverwege, het komt allemaal goed.. nu eventjes twee minuten wandelen.
– Uhhh echt geen twee minuten wandelen, veel te koud. Tegenwind in de duinen, geen grap.
– Kkkkkkoud, mijn handen doen pijn.. ik laat bijna mijn iPhone uit mijn handen vallen, mijn vingers willen niet meer..
– Waarom ben ik hier aan begonnen? Ik ga nog maar een tandje harder want ik wil zo graag thuis zijn.
– Thee, thee, warme thee. Mijn vingers om een grote warme mok thee, thee door mijn mond, via mijn slokdarm, mijn lichaam in.. verwarmen..
– Bijna bij het hotel, zal ik stiekem opgeven en vragen of mijn vriend me met de auto naar huis brengt.
– Jeeezz wat ben je toch een pussy, hup doorlopen. You’ll survive.
– Eindelijk de duinen uit, gelukkig is het in de woonwijk wat warmer.
– Oh nee ben ik dat echt? Ik zie mezelf in een autoruit ik heb rare vlekken op mijn gezicht.
– Als ik naar mijn handen kijk zie ik dat ik daar ook rare vlekken heb.
– We zijn er bijna, nog een minuutje sprinten..
– Ja, ja, ja nog iets harder, je kunt het..
– En.. uitlopen.. Ik vraag me af hoe ik me op dit moment voortbeweeg. Moet er voor voorbijgangers vast komisch uitzien.
– Shit, ik krijg de deur niet open, verdomde verkleumde vingers.
– Gelukkig, mijn zusje komt thuis.. ik kan naar binnen, ik heb het gered.
Hoe het verder ging
Ahhh een warme douche met een kop thee.. lekker. Ik krijg mijn schoenen niet los.. Roos…? Help! Oooh mijn benen, die zijn echt knalrood en ze jeuken. Jeetje, ze zien eruit alsof ik zonder zonnebrand en zonder ook maar enige voorkleuring met mijn benen op een tropisch eiland de zon in ben gegaan. Ziet er goed uit. Ooh de douche, de warme douche.. ik heb zoveel waardering voor je.. Hmm..
Goed als jullie nu niet van mijn gestoordheid overtuigd zijn, dan weet ik ook niet meer hoe ik het kan bewijzen. Een ding weet ik wel, ik moet investeren in thermo-ondergoed, of gewoon niet meer met deze weersomstandigheden gaan lopen, want dit was echt niet fijn.
Liefs.

>

Nou die verjaardag gisteravond heb ik ook zonder al te veel kleerscheuren overleefd. Serieus verjaardagen zijn met Kerst & Sinterklaas samen echt de grootste uitdagingen voor een semi-dieet. Inderdaad ik noem het nu een semi-dieet. Ik ben van dat hele gekke dieetidee een beetje afgestapt. Ik bedoel, erg veel resultaat had het toch niet, ik zou het vast niet al te lang volhouden en hallo, waar is het ook eigenlijk voor nodig? Okee ik heb geen zin om nieuwe spijkerbroeken te kopen, maar zou ze toch wel weer een keer willen dragen.. nou jammer dan, ik heb genoeg jurkjes en rokjes in mijn kast hangen en die rekken gelukkig wel mee :).
Vandaag heb ik alweer een verjaardag, dit keer is mijn oma de gelukkige. Over een uurtje mag ik er naartoe en dan mag ik me weer heerlijk gaan beheersen (want ook al is mijn dieet gereduceerd tot een semi-dieet, mezelf volstoppen met chips is nog steeds niet de bedoeling). Het aller fijnste is dat we lekker uit eten gaan. En niet naar een restaurant waar je een gerecht besteld en daar dan aan vast zit, nee naar zo’n chineeswokbuffet. Ik ben daar volgens mij nog nooit weggegaan zonder minstens vijf borden vol tot de laatste kruimel op te eten. Ja dat wordt ook weer spannend.
Maar.. ik heb vandaag alvast wel heel erg sportief gedaan! Een half uur yoga en een uur op de hometrainer, voorzorgsmaatregelen ;-). Ik zou graag willen dat er meer uren in de dag zaten zodat ik dit iedere dag kon doen, na anderhalf uur sporten voel ik me echt op en top gezond en lekker. Ik heb ook echt weer zin om naar buiten te gaan, lekker hardlopen. Maar de weersomstandigheden voldoen nog niet helemaal aan mijn kwalificaties. Van mij mag het snel lente worden, kan niet wachten om met een lekker zonnetje, maar toch nog wel frisse lucht, over het strand te rennen. Dat vind ik zo’n ultiem gevoel. Ultiemer dan een bak Ben & Jerry’s Brownie fudge gecombineerd met Gossip Girl (en dat zegt wat!)
Zo en nu ga ik mijn nagels weer mooi paars lakken. Ik ben helemaal fan van mijn OPI lakjes. Ik draag nu al anderhalve week een parelmoerkleurtje en zoals jullie op de foto’s van gisteren kunnen zien, het zit nog perfect. Maar ik heb nu zin in paars, dus ik haal het er toch maar weer eens af.
Liefs.

>

Vandaag is papa jarig en ik vier dat met stipjes, bloemcorsages en mijn favoriete pumps in een mix van expensive & H&M.

Ik draag een zwart topje van H&M, een wit shirt van Blueblood en een licht grijs vestje van H&M met een zwart rokje van H&M in de stijl van Herve Leger. Mijn stipjes panty komt ook bij de H&M vandaan, maar mijn pumps zijn van Yves Saint Laurent. Om mijn vingers draag ik twee ringen van Ti Sento met glimmende zirkonia steentjes, om mijn polsen drie armbandjes van Ti Sento, een zwarte bloemcorsage haarband van H&M en mijn Guess Horloge. Om mijn nek hangt mijn Ti Sento ketting met onyxstenen en zirkonia strik en in mijn oren zitten mijn Ti Sento stekers met zirkonia stenen. Op mijn vestjes draag ik een groot zwart bloemcorsage van de H&M.

Ik zeg, laat die familie en vrienden maar komen, ik ben klaar voor een feestje :)

Liefs.

>

Een kieskeurige jarige vader die alleen maar een lieve dochter en dure apparaten met stekkertjes wenst, plus een perfectionistische dochter die de afgelopen periode iets te veel geld aan zich zelf heeft uitgegeven, staat gelijk aan cadeautjesdrama. 
Papa wordt morgen alweer 53 jaar en net zoals eigenlijk ieder jaar was het weer een waar dilemma, wat koop ik in godsnaam voor mijn vader. Zijn er überhaupt vaders waarvoor het makkelijk is een leuk, betaalbaar cadeautje te kopen? Tien jaar geleden kwam ik er nog vanaf met een flesje douchegel, de afgelopen jaren vond ik altijd op het laatste moment nog wel een leuke net uitgekomen CD, maar dit jaar…
Op het allerlaatste moment, vanmiddag rond een uurtje of vier, toen ik onder de douche stond en mijn gezicht erg droog aanvoelde had ik eindelijk mijn eu-re-ka moment. Klaagde papa niet ook altijd over een droge, trekkerige huid? En zei hij niet laatst tegen mijn moeder ‘het is niet eerlijk dat jij allemaal crèmes hebt tegen de rimpels en ik niet’. 
Een lekker antirimpelcremmetje van Biotherm is het uiteindelijk geworden. Nu heb ik echt de eerst komende tijd geen geld meer te besteden, maar dat maakt niet uit. Ik heb een cadeau, that’s all that matters.
Verder ben ik ook al sinds gisteravond bezig met iMovie. Voor een nieuw vak, web 2.0, moet ik een filmpje maken over het internet. Ik heb wat raw footage gekregen en verder is me veel plezier gewenst. Ik heb serieus nog nooit een filmpje gemaakt, heb in de bijna drie jaar dat ik nu met Apple werk iMovie nog nooit geopend, maar nu ben ik helemaal in de ban. Ik ben nu bijna klaar (na minstens twaalf uur werk…. haha dit zou ik normaal nooit doen voor een opdracht die amper mee telt) en het resultaat is een beetje een ratjetoe van verschillend beeldmateriaal, maar ik vind het helemaal prima. Gisteravond rond deze tijd had ik nog nooit iMovie geopend, nu heb ik een echt filmpje, hihi. Het kan alleen maar beter worden toch? Als ‘ie ready is zet ik hem op youtube :) (ik heb daar al jaren een account, ook al heb ik dus nog nooit een filmpje gemaakt!)
Zo en nu ga ik lekker eten. Ik heb vandaag geleefd op twee meergranenbroodjes, een bakje kwark en wat amandelen die mijn moeder zowat in mijn mond duwde. Ik was zo druk met mijn filmpje dat ik niet eens dacht aan eten. Hoe raar is dat? (trouwens niks van te zien op de weegschaal, ik heb al een paar dagen niet gesnoept en alweer een kilo aangekomen.. vanaf vandaag ga ik echt NOOIT meer op de weegschaal, dus.)
Liefs!