Afgelopen zondag vertelde ik in mijn Sunday Special over mijn nieuwe serie-crush; The Fosters. En jullie weten wat er gebeurt als ik ‘in’ een serie zit, dan wordt niet alleen de serie verslonden, maar ook de muziek die in de serie gebruikt wordt. De muziek van The Fosters is precies wat ik leuk vind. Een combinatie van Pretty Little Liars en Grey’s Anatomy. Iets ‘jonger’ dan Grey’s Anatomy, iets meer ‘ballad’ dan Pretty Little Liars. I LIKE.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb een zwak voor Nike, de Stella McCartney voor Adidas collectie en Lululemon, maar erg vriendelijk voor je portemonnee is het allemaal niet. Gelukkig zijn er tegenwoordig steeds meer merken met budgetproof sportkleding. H&M kennen we natuurlijk allemaal, maar ook bij andere budgetketens vind je hele mooie sportcollecties. Mijn favorieten..
En alweer een week voorbij! Wat gaat 2013 snel, de eerste zeven maanden van het jaar zijn alweer voorbij, voor mijn gevoel zijn we vorige maand nog maar begonnen met het jaar. Gevalletje tijd vliegt als je het naar je zin hebt.
We begonnen de week weer bij Girlscene, waar het gelukkig even niet meer zo warm was als de week ervoor tijdens de hittegolf. Thank Goodness. Toen ik thuis kwam trof ik mijn vriend op het balkon aan, waar hij ons kruidentuintje aan het kaalplukken was voor de risotto met groene kruiden waar hij mee bezig was. Niet vervelend thuiskomen.
Mijn obsessie voor boeken over concentratiekamp overlevenden begon al vroeg. ‘Anne Frank mijn beste vriendin’ heb ik wel vijf keer gelezen toen ik nog op de basisschool zat. Op de middelbare school ging het verder met ‘Night’ van Elie Wiesel, ‘Extremely Loud & Incredibly Close’ van Jonathan Safran Foer en ‘The History of Love’ van Nicole Krauss. Dat The Storyteller ook over een concentratiekamp overlever ging, wist ik de eerste 100 bladzijden van het boek niet eens. Dat is dus niet de reden dat ik het boek ben gaan lezen. Eva had mij het boek aangeraden en Eva vertrouw ik dat soort taken wel toe.