
Zondagavond ging ik niet erg vroeg slapen. Ik weet niet wat ik ook alweer aan het doen was, maar ik sloot mijn ogen pas ver na twaalven. Normaal werk ik op maandag in Amsterdam, maar dat was deze week niet het geval. De volgende ochtend werd ik pas rond 9.30u wakker, van een smsje. Van Ashley. Toen ik een half uur later reageerde stuurde ze ‘lig je nog in bed?’ HOE RAADDE ZE HET?! Hoe, hoe, hoe?! Het enige dat ik in mijn smsje gezegd had was dat ik niet in Amsterdam was. Goed, ik voelde me aardig betrapt en slingerde snel mijn benen het bed uit en begon met mijn dag. Maar ik wist niet zo goed wat ik moest doen, normaal werk ik dus in Amsterdam en het voelde een beetje onwennig. Ik had het gevoel dat ik helemaal niets hoefde te doen. Oooooh boy was I wrong, sinds die ochtend heb ik niet meer stilgezeten. Er was GENOEG te doen. Teveel misschien zelfs wel.



