Favourite Memory – Italy
20 dagen op vakantie met mijn ouders, zusje en later ook mijn broertje. Ik voel me gezegend dat ik zo’n fijne lieve familie heb waarmee ik dit soort dingen kan doen. Ik mis het foto’s maken nu al. Het was zo gek om de eerste dag na mijn vakantie niet van iedere scheet een foto te maken.
Afgelopen week had ik voor het eerst moeite om op te staan en mijn hardloopschoenen aan te trekken. Echt moeite. En daarom liep ik dan ook niet mijn zelfopgelegde drie/vier keer, maar slechts twee keer. Het was de derde week van mijn vakantie en dat maakt lui. De eerste week van mijn vakantie ben ik altijd super actief, kan ik niet stilzitten, sta ik vroeg op. Maar halverwege de tweede week gaat er langzaam een knop om, ik ben gewend aan het nietsdoen en ik vind het eigenlijk wel lekker dat nietsdoen. Rennen? Waarom zou ik?
Sommige mensen kunnen echt genieten van het inrichten van een huis. Ik denk dat ik ook wel zo iemand zou kunnen zijn, ware het niet dat er twee dingen die me een beetje in de weg zitten. Ik heb weinig te besteden en heb weinig tijd om op zoek te gaan naar de mooiste items voor de beste prijs. In dit soort situaties is er natuurlijk één winkel waar je dan al snel beland… IKEA. Afgelopen dinsdag kwam ik thuis uit Italië, de volgende dag ben ik maar meteen naar Ikea gereden. Ik heb leuke dingetjes gezien, maar hetgeen waar ik het meest enthousiast van werd waren de Zweedse balletjes en frietjes. Dus….
Zes dagen nadat ik het nieuws hoorde gaan mijn haren nog steeds recht overeind staan als ik er alleen maar denk. Het besef wordt steeds groter. Iemand die dicht bij mij staat zei vrijdag ‘ik kan het nog steeds niet beseffen’, ik antwoordde dat ik het eigenlijk niet wilde beseffen. De afgelopen week heb ik meer nieuwsuitzendingen gezien dan in het afgelopen jaar bij elkaar, toch laat ik het mezelf niet helemaal beseffen. Voor pijn en verdriet sluit ik mezelf af met achterlijk dansen op Icona Pop’s I Love It en mensen verrassen met een waterballon. Dat is absoluut niet volwassen. Dat weet ik.
