Ik word al maanden een beetje misselijk bij de meeste nieuwsberichten afkomstig uit de Verenigde Staten maar afgelopen dagen bereikte dit wel even een hoogtepunt. Of beter gezegd, dieptepunt. Althans, ik hoop dat dit het dieptepunt is, want inmiddels kan ik me heel goed voorstellen dat het alleen maar erger wordt. Op dit soort momenten voel ik me zo machteloos, want wat kun je doen? Naar de stembus gaan op 15 maart in Nederland en er voor zorgen dat zoiets in Nederland niet gebeurt. Natuurlijk weet ik ook wel dat een premier in Nederland een stuk minder invloed heeft dan de president van de Verenigde Staten. Maar toch. Goed, dat waren zomaar wat overdenkingen die ik gistermiddag in de auto had. Wat ik verder uitspookte zie je in mijn vlog.

Liefs,
Annemerel

Ik heb dus al een paar dagen iets vreemds, mijn wang trilt… je hebt misschien weleens last van een tril-oog? Nou datzelfde gevoel heb ik nu dus in mijn wang. Google zegt ‘stress en oververmoeidheid’, maar zelf vind ik dat dat allemaal wel meevalt. Is er een dokter in de zaal? Verder liep ik gisteren vijfentwintig kilometer hard en ging ik al om kwart voor acht naar bed. Op zaterdagavond. No shame.

Liefs,
Annemerel

Ga je weleens om 13.15u naar de bioscoop doordeweeks? Mocht je een moment hebben dat je denkt ‘man wat ben ik oud’ dan moet je naar de matinee op vrijdagmiddag, zelfs mijn 55-jarige moeder voelde zich jong toen we gisteren naar La La Land gingen, om 13.15u dus. Ik vertel je in deze vlog onder andere wat ik van La La Land vind, maar ook mijn eerste reactie op de nieuwe serie Riverdale (wordt gehyped als een kruising tussen Pretty Little Liars & Gossip Girl) en ik bracht weer een bezoekje aan mijn fysio.

Liefs,
Annemerel