Antwerps

 

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
We zouden iets leuks gaan doen, maar ik mocht niet weten wat. Ik moet zorgen dat ik een setje schone kleren bij me had en een tandenborstel was ook wel gewenst. De volgende dag zou ik niet voor twaalf uur kunnen werken, maar we bleven wel in Nederland.
Dat was het eerste plan dus, niet van mij maar van mijn vriend. Het originele plan viel een klein beetje letterlijk, maar ook zeker figuurlijk in het water. Wat het was, weet ik ook nog steeds niet, maar dat maakt niet uit. We zijn dinsdag een dagje en een nachtje naar Antwerpen geweest en dat moet minstens zo leuk als het originele plan geweest zijn.
Natuurlijk nam ik mijn camera mee inclusief een lege batterij, dus mooie foto’s zijn er helaas niet gemaakt. Mijn iPhone heeft mijn Spiegelreflex noodgedwongen moeten vervangen..
De dag ging in een roes voorbij, de details zijn allang weer vergeten. We reden naar Antwerpen, door mijn afleidende praatjes misten we ergens bij Rotterdam al een afslag, maar dat maakte niet uit. We lunchten bij Het Gebaar, Tartaar van Rund, Gebakken Langoustine, Carpaccio van Langoustine, Salade van Avocado en een dessert dat op zichzelf ook al meer dan genoeg zou zijn geweest. Een selectie van de kaart, alle vier de desserts in een ‘wat’ kleiner formaat met als absolute topper de mango met citroengras, yoghurt en pistache. God wat was dat lekker.
Om vijf uur liepen we naar buiten, snel een hotelletje geboekt, even naar de kamer, daarna glaasjes Cava drinken en tapas eten in de hotel lounge. Om vervolgens naar het volgende restaurant te gaan. De Godevaert, klassieke keuken, heerlijk gegeten. Maar niet zo spectaculair als onze lunch, hoewel deze toch een ster hadden en de eerste niet. Gekke mensen die michelinmannetjes.
Toen we tegen twaalven naar ons hotel liepen waren we verzadigd, of nou ja ik dan, vriend beweerde nog steeds honger te hebben en kocht nog even de halve avondwinkel leeg. Maar dat hebben we gisterochtend allemaal in het hotel achter ons kunnen laten, want toen we de hotelkamer eenmaal bereikt hadden was de energie toch echt op. Heerlijk hebben we geslapen.
Gisterochtend alweer vroeg aan het ontbijt want om twaalf uur moesten we al weer fris en sprankelend op ons werk verschijnen en dat is gelukt :). Vandaag nog een dagje werken en dan morgen lunchen met Nathalie in Amsterdam en ’s avonds drankjes met Kim, heb er zin in! 

Liefs,
Annemerel

>Wanted!

>

1. Huisje +/- 200000 euro in Den Haag, liefst in de buurt van het Centraal Station, minstens twee slaapkamers, ruime keuken, relatief nieuw of onlangs gerenoveerd, per direct.
2. Leuke baan in Den Haag, Amsterdam of iets wat er tussen zit. Liefst bij een tijdschrift of online magazine als redacteur, maar in ieder geval iets waarbij ik lekker veel mag schrijven, per direct.
3. Indien geen leuke baan, last minute master, eentje waar je je dus alleen maar voor hoeft in te schrijven, geen wachtlijsten, geen niks. Vooropleiding: Neerlandistiek, geen statistiek vereist, per september.
4. Een mooie leren tas waar met gemak een 13 inch Apple inpast, per direct.
5. Schrijfinspiratie, geen uitleg vereist denk ik, onmiddellijk.
Liefs,
Annemerel

>My first personal business cards

>

Photobucket
Photobucket
Het ontwerp maakte ik maanden geleden al, het fine tunen – als in: welk e-mailadres gebruik ik, hoe doe ik dat met het +31 voor mijn telefoonnummer en hoe noem ik mezelf eigenlijk? – deed ik een paar weken geleden. Toen moest er natuurlijk nog een drukker gevonden worden, maar daar had ik eigenlijk weinig zin om veel tijd en energie in te stoppen. Op een zonnige woensdagmiddag besloot ik dus zomer de impulsieve schoenen aan te trekken en een bezoekje te brengen aan de drukkerij in het dorp, vijf minuten lopen, makkelijker kan niet. Ik stuurde ze mijn ontwerp, kon ’s middags al mijn drukproef ophalen en de volgende middag – binnen 24 uur – had ik mijn visitekaartjes in handen.
Ik vind ze cool en om een paar van die kaartjes in mijn portemonnee te hebben, voelt ook heel erg cool. Maar het is vooral erg handig. Ik kreeg de laatste tijd steeds meer vragen naar mijn kaartje, volgens mij het teken om ze gewoon te laten maken. Een investering in mijn netwerk, mijn toekomst, en erg cool dus.
Liefs,
Annemerel

>Italy Twentyten: Arriverderci

>

Photobucket
Photobucket
Afscheid nemen is niet een van mijn sterkste punten. Ook al weet ik dat ik naar Florence terug zal komen, ook al wilde ik graag weer in een normaal bed slapen, verlangde ik ook wel weer een beetje naar ongegeneerd lang internetten, sushi, mijn vriend en misschien zelf wel een klein beetje naar mijn werk, ik was toch een beetje verdrietig. Ik weet niet of het kwam door de autoreis van 19 uur, of de heimwee, waarschijnlijk was het een combinatie van beiden, maar de afgelopen dagen voelde ik me beroerd. Echt een wrak. Moe, lusteloos en bovenal met een flinke hamer in mijn hoofd.
Maar na twee dagen werken, een shoppingtripje naar Den Haag en heel veel knuffelen met mijn vriendje, gaat het nu weer bovennatuurlijk goed met mij. Nederland kan ook best leuk zijn.

Italy Twentyten: Lunching with a view

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket
Lekker, relaxt, uitgebreid, ongegeneerd, decadent, culinair genieten van eten en wijn is een van mijn favoriete bezigheden. In Italie had ik dat eigenlijk nog nooit gedaan. Natuurlijk eet ik pizza’s, pasta’s en gelato’s alsof mijn leven er vanaf hangt, maar dat is anders..
Nadat ik een paar dagen met mijn ouders, broertje en zusje weg was kwam ook mijn vriend een paar dagen langs. En dat was het moment om Italië ook eens culinair te gaan ontdekken.
We kozen een restaurantje, Golden View genaamd, aan het water, vlak naast de Ponte Vecchio. En het uitzicht was inderdaad Golden, misschien een klein beetje toeristisch, maar dat was het menu gelukkig niet.
We deelden eerst een bord met verschillende tartaren van vis. Zwaardvis, tonijn en zalm. Onwijs lekker, heel anders dan ik het normaal eet, maar niet minder lekker. Als hoofdgerecht had ik een risotto met gamba’s en at m’n vriend spaghetti vongele, met venusschelpjes dus. Voor beide gerechten geld, nog nooit zo lekker gegeten. De risotto leek heel veel, maar doordat het niet doordrenkt was van room viel dat heel erg mee. De Spaghetti vongele was een hele onderneming, zoveel schelpjes! Maar echt, iedere hap was goddelijk. De spaghetti was perfect op smaak, iets wat ik niet vaak meemaak met een blanke saus. En dan het dessert, ik had panna cotta. Serieus nog nooit gegeten, maar als ze allemaal zo smaken.. dan ben ik dus fan. Vriendje had drie bereidingen van pure chocolade.. Ook onwijs goed, zeker met zijn zoete wijn erbij…
Ik heb ieder moment genoten, zelfs mijn bezoekjes aan het toilet waren een feest. Prachtig dat marmer en, niet geheel onbelangrijk.. nog nooit zo’n schone wc in Italië gezien!
Hmmmmm alleen voor dit restaurant zou ik zo weer op het vliegtuig stappen!