Annemerel.com

FRIDAY FAVOURITES: 18

Favourite Shopping – ZARA sale second reductions

Sloeg ik de eerste ZARA sale ronde bewust nog even over (op een paar incidentele aankopen na, maar die had ik gewoon ‘nodig’), de tweede sale ronde bij ZARA is fantastisch. Een rokje van 100 voor 40 euro (wel weer teruggebracht omdat er een gaatje in zat, maar het idee was leuk). T-shirts van 20 voor 7 euro. Jasjes van 80 voor 30. Helleuuuuuu! Oh ja en het riempje wat ik droeg in Monaco is van 23 voor 8 euro. Nogmaals, Helleuuuuu!!

Favourite Movie – Drive

Gisteravond keek ik eindelijk de film Drive met Ryan Gosling, Christina Hendricks en Carey Mulligan. Zo’n film die je eigenlijk wel wilt zien, maar steeds vergeet. En ik moet toegeven, als ik alleen ben kies ik ook eigenlijk eerder voor een chickflick dan zo’n heftige film. Gisteravond was Date Night en geloof me, er is geen film geschikter voor Date Night dan Drive. Jij kwijlt bij ieder beeld van Mr. Gosling, he loves the action (en dan verstop jij gewoon je hoofd onder een deken, want eh.. Nee, dat hoef je echt niet te zien en de geluiden zeggen al genoeg).

Favourite Soundtrack – Drive

De soundtrack van Drive is fantastisch! Vooral het nummer A Real Hero van College is TOP! En de nummers van componist Cliff Martinez zijn echt van die heerlijke achtergrond gevallen. Die je dus aanzet tijdens een avondje met vriendinnen, of gewoon als je aan het werk bent. LEUK!

Favourite Reading – Mockingjay

Na twee weken Hunger Games boeken in mijn favorieten, kan ik deze week niet anders dan toegeven dat ook het derde boek van The Hunger Games me in haar macht heeft. Ik zal binnenkort (als ik het boek helemaal uit heb) proberen een complete review van de serie te schrijven, maar voor nu, geloof me, het is fantastisch en wordt geen moment saai. Toen ik het eerste boek van The Hunger Games las kon ik me echt geen voorstelling maken van de vervolgboeken, hoe kon je hier nou een goed vervolg op schrijven? Nou, zo dus.

Favourite Jewelry – Sal Y Limon

Photobucket

Kennen jullie de armbanden van Sal Y Limon al? Ik liet jullie een paar weken geleden al een foto van een armbandje zien en wil jullie nu graag formeel introduceren. Sal Y Limon is een merk uit Zwitersland met super gave armbanden. Het leukste? De prijzen vallen reuze mee, die beginnen namelijk bij 12,95. Helaas zijn ze in Nederland nog niet heel goed verkrijgbaar en is er ook nog geen webshop. Ze zijn in ieder geval te koop bij een aantal filialen van de Bijenkorf waaronder Den Haag en Amsterdam. Tip tip!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

THE LIST: 10 things that can go wrong in the early morning

Ik heb zo’n vermoeden dat ik niet de enige ben met opstartprobleempjes. Herken jij deze?

– Denk je dat je de dag ervoor netjes de wekker hebt gezet op je iPhone, ben je vergeten op te geven op welke dag die wekker dan moet gaan. Ja eh dan kun je dus lang op die wekker wachten..

– Gaat die wekker, kun je er echt niet uit. Het is gewoon onmogelijk. Ok, 1x snoozen.. Maar met je slaapdronken hoofd druk je in plaats van op snooze, op WEKKER UIT. Ja dan kan het zomaar gebeuren dat je drie uur later verwilderd wakker wordt.

– Dat ene truitje dat je dus echt perse aan moet (omdat je op dit tijdstip van de dag nu eenmaal niet zo snel iets anders kunt bedenken) is onvindbaar..

– Mascara in je oog, mascara naast je oog. Hoe moeilijk is het om een mascara aan te brengen als je je ogen nog maar amper open krijgt, de handen in je spieren als (overgekookte) spaghetti voelen en je hand oog coördinatie nog niet optimaal werkt. Dag kost dus tijd.

– Heb je koffie voor jezelf in je hippe warmhoudmok gemaakt, heb je hem niet op de meeneemstand maar op de drinkstand gezet. Ja shit, hele tas onder de caramel cappuccino.

– Ik weet niet hoe jullie het doen, maar ik ontbijt iedere ochtend. Of ik nu om 5.00u, 7.00u of helemaal niet de deur uit hoef.. Voor het ontbijten zelf maak ik tijd, maar dit wil niet zeggen dat dit nooit uitloopt. Mijn morning journal (oftewel Bloglovin’) ritueel is nogal eens zo captivating dat ik iets te laat besef dat ik al lang de deur uit had moeten zijn..

– Ben je eindelijk klaar voor vertrek kun je je schoenen niet vinden. Hele huis overhoop liggen ze op een plek waar ze natuurlijk echt niet horen (in de badkamer onder je pyjamabroek bij voorkeur). Weer 10 minuten vertraging opgelopen.

– Doe je dan uiteindelijk de deur achter je dicht, kun je je niet meer herinneren dat je het gasfornuis hebt uitgedraaid. Ja dan moet je dus weer terug.

– Loop je buiten, begin je bijna te fluiten omdat je zo lekker loopt. Ineens besef je je dat dit best wel verdacht is.. Er is iets, er moet iets zijn.. Ahhhh je bent je tas vergeten. Verklaard een hoop. Je kunt alweer terug..

– Ren je naar de tram, rijdt dat ding net voor je neus weg. Shit! Om het plaatje compleet te maken, komen de volgende twee trams niet opdagen.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

SHOPPING: Monaco Cocktail Attire

Photobucket

Na zo’n beetje iedere designerkleding website te hebben afgezocht naar een semi-betaalbaar exemplaar belandde de dag voordat ik op wintersport ging (en dus echt moest kiezen) een mailtje in mijn mailbox van mijn zusje met een linkje naar dit jurkje van ASOS. Goed ik was druk en had helemaal geen zin in ASOS, want dat was zogenaamd te min voor Monaco.. Goed, uiteindelijk zei ik met tegenzin “ja bestel maar joh, kan het altijd nog terugsturen”. Dus Roos bestelde het jurkje en toen ik terug kwam van wintersport lag het op mij te wachten. Ik denk dat ik nu even mijn verontschuldigingen aan Roos moet aanbieden, want eh.. OK hij is toch wel erg leuk.

Omdat ik hem toch nog iets bijzonders wilde geven kocht ik bij ZARA het gouden riempje dat ik om het elastiek droeg in mijn taille. Aan mijn voeten trok ik de onmogelijke pumps van H&M (er is een reden voor dat die al vier maanden ongedragen in mijn kast staan te verstoffen.. ze lopen hels). Bij de ZARA in Monaco zelf kocht ik vervolgens het haarbandje met de gouden steentjes en het gouden pailletentasje, om het geheel mooi af te maken.

De pailletentas ligt op dit moment in de sale, het riempje is helaas niet online verkrijgbaar, het haarbandje wel! De schoenen waren van de vorige collectie en zijn naar mijn weten ook overal uitverkocht, maar het jurkje is nog gewoon te koop bij ASOS.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

SHOPPING: Starbucks Tumblers

Photobucket

Weet je wat ik dus echt een vies woord vind? Bezuinigen. Getverderrie, sowieso vind ik het woord zuinig drie keer niets. Voor mij is dat dus het tegenovergestelde van Leven. Hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn. Ik bedoel, je kunt ook heus wel op een LEUKE manier zuinig zijn. En dat ben ik nu dus, gewoon omdat het moet.

Moet dan natuurlijk wel EERST investeren om zuinig te zijn, maar ook dat heb ik heel erg zuinig gedaan. De Starbucks Tumbler links heb ik al jaren, de rechter kocht ik afgelopen week met 50% korting. Wat hier dan in godsnaam zuinig aan is? Nu kijk. Ik ben Starbucks verslaafd. In het begin was ik dat, omdat ik het verschrikkelijk COOL vond om met zo’n beker rond te lopen, nu heb ik gewoon mijn theetjes en koffie nodig. Althans, dat denkt mijn lichaam.

Nu maak ik dus iedere ochtend voordat ik naar Amsterdam ga mijn theetje en mijn caramel macchiato voordat ik het huis verlaat. Dat scheelt niet alleen geld (de koffie die ik bij Starbucks haal is gemiddeld vijf euro, ik maak hem zelf al voor nog geen euro met mijn nespresso apparaat en caramelsiroop van Starbucks, thee is bij Starbucks ook al gauw drie euro en de thee die ik gebruik is nog geen tiende daarvan), maar het scheelt ook TIJD! Want hoe lang sta je daar in die rij vaak te wachten? TE lang.

En zo mensen, heb ik die 5,95 die ik uit gaf, weer helemaal compleet verantwoord. Zo gaan die dingen.

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin

RUNNING TO NYC: X, Running to move forward

Het liefst liep ik iedere dag hard, het liefst schreef ik er ook iedere dag over (maar ik denk niet dat ik daar heel veel vrienden hier op mijn blog mee maak), het liefst lees ik er heel de dag over. Ik zou soms graag willen dat ik van die onoverwinnelijke benen had, dat ik kon lopen wanneer ik wilde zonder dat ik na hoefde te denken over de gevolgen..

Afgelopen week heeft er hier thuis een klein ongelukje plaats gevonden. Toen ik op zoek was naar een handdoek zag ik dat er nog een paar (droog) in de droger lagen. En tussen die handdoeken vond ik… Mijn compressiekousen van 50 euro. Jullie begrijpen hoe groot die dingen nu zijn? Iets te klein dus. IETSJES maar. Of ik zelf de boosdoener was (waarschijnlijk ben ik dat al doordat ik ze in de wasmand heb gegooid) of dat mijn vriend degene was die ze per ongeluk in de droger gooide (wat ik eerder verwacht want ik gebruik dat ding eigenlijk niet, hehehe), het maakt niet uit. Mijn compressiekousen zijn overleden.

Ik besef dat ik nu al 2,5 maand hardloop en hoewel dit misschien niet als extreem veel in jullie oren mag klinken, is dat het voor mij wel. De laatste keer dat ik 10 weken achterelkaar rende, dat was vorig jaar tussen 1 januari en half maart. Toen liep ik de halve marathon en daarna liet ik het verwateren. Zoals altijd. Deze keer zal dat niet gebeuren, ben ik van overtuigd. Want deze keer is die halve marathon (nog maar 7,5 week!) slechts een tussenstop en absoluut geen doel.

Het is zo leuk om met anderen die ook lopen over hardlopen te praten. Ik heb mijn vader bijna zover om met mij de halve marathon te lopen in Den Haag (hij loopt maar één keer per week, en heeft ook niet zo’n “hardloopgeschiedenis” als ik, dus dat ‘ie in zo’n korte tijd al zover is vind ik hartstikke knap van hem) en hij wil stiekem ook heel erg graag de marathon van NYC lopen, haha, nu kan ik dus ineens 11000 euro sponsorgeld bij elkaar gaan sprokkelen! En afgelopen weekend heb ik ook een vriendinnetje zo enthousiast gemaakt dat ze mee wil. Straks kan ik nog een compleet team gaan vormen, heb ik nog meer mensen die voor KiKa willen lopen?

Dit weekend zag ik dat inschrijven al mogelijk is.. Maar ik houd me voorlopig nog heel even aan mijn “eerst even kijken of ik die halve marathon in twee uur kan lopen” idee. En dan maar hopen dat voor die tijd de reis al helemaal vol zit.

5500 euro he.. Jezus. Het is echt wel heel erg veel. Maar hoe cool zou het zijn als mensen vragen hoe ik het gedaan heb en dan trots kan zeggen “ja door de lezers van mijn blog”. Hallooooooooooooooo!!!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin