Afgelopen donderdag schreef ik me samen met een collega in een opwelling in voor de marathon van Amsterdam. Nu is het dus zeker dat ik geen marathon van New York zal lopen dit jaar, want twee marathons in twee weken, dat lijkt me niet zo’n succes.

Nu wordt het dus wel heel erg echt. Over ruim 23 weken sta ik aan de start van een marathon. En hoewel ik na die halve marathon twee maanden geleden niet echt kapot was, had ‘ie voor mij ook geen 100 meter langer hoeven duren. Bij 19 kilometer schreeuwden mensen naar me dat ik nog maar twee kilometer hoefde. Wisten die mensen wel hoeveel twee kilometer was als je al 19 kilometer gelopen had? Wisten ze wel hoe ik me op dat moment voelde? Nee, echt. Die halve marathon was toen meer dan genoeg.

Ben dus benieuwd hoe dat straks in oktober gaat. Sinds de halve marathon heb ik vrijwel alleen nog maar 10 kilometers gelopen. Lui. Tien kilometer hardlopen doe je snel even tussendoor. Nu ik sneller ben geworden is dat helemaal gewoon een lekker “snel tussendoortje”. Voor 15 kilometer moet je echt tijd maken, kun je nagaan hoe je een rondje van 30 kilometer moet plannen.. 30 kilometer… Het klinkt echt als een ver van mijn bed show.

Ik bestudeer momenteel verschillende schema’s. De meeste zijn voor 20 weken, dus ik heb nog een paar weken om mijn schema te kiezen. Je hebt schema’s waarin je vooral duurlopen doet (dus in het begin vooral twee keer in de week 10 kilometer en één keer in de week een langere afstand) en schema’s waarin je naast duurlopen ook interval (IEHL) en heuvel (BAH!) trainingen doet. Jullie kunnen hier vast wel uit opmaken dat mijn voorkeur neigt naar het duurlopenschema, maar wat is nu beter voor me?

I’ll keep you posted en als je zelf marathon-training ervaringen hebt.. Please, do share!

Liefs,
Annemerel
Follow my blog on bloglovin