De afgelopen vier weken waren alles behalve saai. Het is vandaag precies vier weken geleden dat ik in de trein stapte richting Berlijn, waar ik niet alleen rond fietste op zoek naar hotspots, maar waar ik op zondag ook een marathon liep. Anderhalve week later kwam mijn boek uit en de reacties (vooral via Instagram) zijn overweldigend. Gisterochtend deed ik iets waarvan ik van te voren nooit verwacht had dat ik het ooit zou doen, ik ging aan een touw de 101 meter hoge Euromast naar beneden. En nu vergeet ik voor het gemak dat ik afgelopen zondag in Amsterdam was om daar samen met mijn zusje de halve marathon te lopen. Soms vergeet ik even dat ik over precies twee weken in de trein stap richting New York en dat ik daar ‘nog even’ een marathon ‘moet’ lopen.

Bekijk bericht

 photo Desktop3422.jpg

Op zondag 24 september liep ik de Berlijn Marathon. Het duurde vijf hele dagen voordat ik weer hardloopschoenen aantrok. De vijf kilometer die ik liep ging veel lekkerder dan gedacht, ondanks mijn snotneus. Twee dagen later liep ik de Singelloop in Utrecht, dat ging niet zoals gepland. Maar het had een reden; ik was verkouden en had hoofdpijn. Waarom het dan toch weer vijf dagen (!) duurde voordat ik mijn hardloopschoenen aantrok, dat mag Joost weten.

Bekijk bericht

Ik geef het toe. Soms heb ik twijfels, waarom ik ook alweer twee marathons in zes weken tijd wilde lopen. Ik liep op 9 oktober de marathon in Chicago, op 6 november de marathon in New York en op 17 april de Boston Marathon. Als ik straks op 24 september over de finish kom van de Berlijn Marathon, heb ik in minder dan een jaar tijd 4 marathons gelopen. En dan mag ik zes weken later weer, in New York. Waarom doe ik mezelf dit aan?

Bekijk bericht