Vier maanden heb ik niet voor mezelf gekookt. Vier maanden woonde ik bij mijn ouders en stond er iedere avond een bord eten voor mij op tafel. Als dat een dagje niet het geval was, was ik zo lui en zette ik de frituurpan aan of bakte ik een ei. True story. En dat terwijl ik eten maken echt wel leuk vind, maar je moet er wel tijd voor maken, en de rust er voor hebben. Dat had ik dus niet. Afgelopen maandag zette ik mijn eerste baby-stapje terug in de keuken. Baby-stapje inderdaad, want koken kun je het eigenlijk niet noemen, de pasta die ik maakte was binnen tien minuten klaar en bestond uit slechts zes ingrediënten. Maar hé, hij was wel lekker en niemand heeft ooit gezegd dat koken lastig moet zijn, toch?
