Na ruim driehonderd video’s met iMovie geëdit te hebben, probeerde ik gisteren voor het eerst Final Cut Pro. Maar of dat nu zo’n goed idee was…
Liefs,
Annemerel
Na ruim driehonderd video’s met iMovie geëdit te hebben, probeerde ik gisteren voor het eerst Final Cut Pro. Maar of dat nu zo’n goed idee was…
Liefs,
Annemerel
Het is zomer (ook al lijken de weergoden hier in Nederland daar anders over te denken), het is zondag, dus je had waarschijnlijk verwacht dat er vanmiddag om 12.00u een recensie van een boek online stond. Maar weet je wat er gebeurt als ik een keer verzaak (zoals vorige week), dan is de druk van de ketel. En weet je wat er gebeurt als er geen druk op de ketel staat bij mij? Helemaal niets. Komt binnenkort nog wel een blogje over, wees gerust, iedere pietluttigheid in mijn leven melk ik uit, dus ook dit druk-van-de-ketel-verhaal krijgt nog een staartje. Maar goed. Nu eerst even wat anders. Dunkirk.
Het was gisteren weer zo’n dag waarop de tijd veel te snel ging. En toen was het ineens al drie uur geweest en zat ik nog steeds in pyjama en moest ik nog hardlopen. Verder: mijn ouders vertellen waarom ze twee dagen later dan gepland thuis kwamen van vakantie én ik heb iets bij de post gekregen wat mij en mijn MacBook hopelijk verder gaat helpen.
Liefs,
Annemerel
Toen ik in april in New York was at ik voor het eerst bij Egg Shop, een restaurantje dat om de hoek bij The Butcher’s Daughter zit in Little Italy. Zoals de naam van het restaurant waarschijnlijk al doet vermoeden spelen eieren hier een hoofdrol en als je mij een klein beetje kent weet je dat dit dus een restaurant gemaakt voor mij is. Ik koos voor de Eggs Benedict in a bowl en was echt zielsgelukkig met mijn keuze. Zo’n verrassend lekkere smaakcombinatie. Wauw, als dit mijn ontbijt iedere ochtend zou kunnen zijn?
In plaats van dat ik Roos uit haar (studie)dip moet halen, moest Roos mij nu uit mijn (schrijf)dip zien te halen. Of het haar gelukt is? There’s only one way to find out ;-)
Liefs,
Annemerel