LET’S TALK ABOUT: My kick-ass friend Rinke

 photo thijsheslenfeld_039.jpg

Toen Rinke en ik samen Taal & Communicatie studeerden waren we alles behalve BFF’s. We waren gewoon heel erg anders. Rinke woonde in Amsterdam en was een echte student. Ik had mijn leven en werk in Den Haag, oh… en Laura, met wie ik tijdens colleges brownies van Starbucks en de laatste nieuwstjes uit ons eigen leven deelde. Ik kan me slechts één conversatie met Rinke herinneren, ons eerste jaar was net begonnen en ze was nieuw tijdens mijn colleges van mijn minor Engels. Ze had namelijk eerst Russisch geprobeerd, alleen was dat haar niet helemaal goed bevallen. Mijn moeder zei vroeger altijd als ik niet naar haar geluisterd had ‘Ik spreek toch geen RUSSISCH’, nou dat heeft dus een reden, die taal is vrij heftig en zeker als je het alleen maar als minor volgt, is het vrij lastig om het goed te leren.

Goed, Rinke en ik studeerden dus samen, maar hadden verder geen contact. Dat veranderde een paar jaar geleden toen ze me ineens via Facebook Messenger een berichtje studeerde. Dat was november 2011. Ik heb hem net even terug gezocht, wat best een klus was aangezien we sinds die tijd 1500 berichten naar elkaar gestuurd hebben (no joke).  Maar goed in dat berichtje vertelde ze dus dat ze me tijdens onze studietijd eigenlijk maar een beetje stom vond (OK, thanks voor je eerlijkheid Rinke) maar dat ze nu totaal verslaafd was aan mijn blog en dat ze vond dat ik zo fantastisch leefde. Veren in mijn reet, Rinke wist precies hoe ze me in moest pakken ;-).

Maar waar wil ik heen met mijn verhaal… Sinds dat berichtje zijn Rinke en ik Facebook Messenger BFF’s. Ze werkt freelance voor kranten zoals het NRC, Het Parool en de Volkskrant en schrijft allemaal serieuze verhalen over de situatie in het Midden-Oosten enzo. Ook doet ze stoere dingen zoals undercover gaan bij Scientology voor het programma Rambam. Daarnaast is ze net als ik GROOT fan van Garance Doré. Rinke vindt het ontzettend leuk om ongevraagd complimenten te geven en op het moment dat een van ons schrijfstress heeft, weten we elkaar altijd te vinden. We houden allebei ook van rode wijn en weten dat een glas rode wijn op zijn tijd voor inspiratie kan zorgen.

Dus, waarom heb ik het vandaag over Rinke? Rinke is samen met fotograaf Thijs Heslenfeld naar een vluchtelingenkamp in Jordanië afgereisd. Onder de noemer ‘wij gaan geen dekens brengen’ zamelden ze geld in voor dit project. Dekens hebben Rinke en Thijs er inderdaad niet gebracht, maar ze hebben er wel prachtige foto’s en verhalen aan over gehouden. Die verhalen en foto’s hebben ze gebundeld en vanaf 4 december is ‘Anything out of Nothing’ voor 25 euro te koop, waarvan 5 euro linea recta naar het vluchtelingenkamp in Jordanië gaat. En omdat ik dit zo’n bijzonder project vind en niet kan wachten tot ik mijn boek volgende week in huis heb, wil ik dit graag met jullie delen. Rinke was helemaal door het dolle heen toen ik het haar vertelde, want een stukje op Annemerel.com was blijkbaar cooler dan al die grote kranten die haar geïnterviewd hebben (geloof ik niet helemaal hoor).

Ik stelde Rinke een aantal vragen over het project en de antwoorden op die vragen, die kun je hieronder lezen.

 photo thijsheslenfeld_042.jpg

Wat bracht Thijs en jou naar Jordanië? Wisten jullie van tevoren al dat jullie dit boek gingen maken?
“In 2013 stapte een vriendin van mij gewoon in het vliegtuig naar Jordanië om muziek te maken met Syrische kindervluchtelingen. Ik was toen net aan het werk als journalist, en de oorlog in Syrië hield me bezig. Ineens dacht ik: je kunt natuurlijk gewoon daar naartoe! Dus boekte ik een ticket, en vloog naar Jordanië om reportages te maken in het beruchte vluchtelingenkamp Al-Za’atari, in Noord-Jordanië, zeven kilometer onder de Syrische grens.

De Syriërs leken zo zielig, als ik keek naar verhalen in de media. Ik zag foto’s van droevige gezichten. Van stoffige tenten in de woestijn. Ik las dat Syriërs kamp Al-Za’atari stenen gooiden naar hulpverleners. Een beetje het standaard beeld van een vluchtelingenkamp. Ik vroeg me af: is dit het hele verhaal? Zijn ze alleen maar zielig? Of zijn er ook verhalen over Syriërs die juist sterk zijn? Die hun leven weer opbouwen? Die van hun kamp misschien zelfs een stad maken?

Ik verkocht hier reportages over aan een aantal kranten, waaronder Het Parool. Maar mijn chef van Het Parool maakte zich een beetje zorgen: ik was 23, ze had liever dat ik met een ervaren reiziger zou gaan. Dus koppelde ze me aan Thijs Heslenfeld. Hij is een heel goede fotograaf, en heeft de hele wereld gezien.

Onze reis werd bijzonder. De Syriërs zaten helemaal niet zielig voor hun tent te wachten tot iemand brood kwam brengen. Ze bouwden zelf een winkelstraat met golfplaten kraampjes waar ik falafel, koffie, thee en zelfs bruidsjurken kon kopen. Echt krakkemikkig, maar tegelijk zo mooi! Zat ik bijvoorbeeld na het eten mijn vingers af te likken in een restaurantje, namen ze me mee naar een fonteintje in de hoek met een zeepbakje ernaast en een spiegeltje erboven. En als ze verhalen vertelden over hun leven voor de oorlog, over wat ze zijn kwijtgeraakt, schonken ze wel thee in hele mooie kristallen glaasjes. In alles zat trots, en waardigheid. Humor, zelfs. Ik ben aan die veerkracht verslaafd geraakt. Het jaar erop moest ik terug! Het kamp was nog mooier, de Syriërs hadden er kleine tuintjes aangelegd in de woestijn. Ze hadden vogeltjes in hun tenten. Ze gaven ons nu niet alleen thee, maar kookten maaltijden voor ons.

Die verhalen moesten we gewoon bundelen. Ze zijn te mooi, te bijzonder om alleen in een krant te printen die de dag erop weer in de oudpapierbak belandt, weet je wel? Dus in september zijn we nog een keer terug gegaan. Dit keer om persoonlijke portretten te maken, voor een boek.”

 photo thijsheslenfeld_035.jpg
 photo thijsheslenfeld_036.jpg

Wie zijn de mensen die we in Anything out of Nothing zien?
“Het zijn Syriërs die gevlucht zijn naar Jordanië en Libanon. Gezinnen, vaders, moeders, kinderen, opa’s en oma’s. Jonge mensen zoals ik. Van boeren tot gentechnologiespecialisten, van een dichteres van dertien tot een jochie van negen dat in zijn been in geschoten door een militair. Ze vertellen over hun leven, over wat belangrijk voor hen is, waar ze gelukkig van worden, wat hen verdrietig maakt. Op een dag liep Thijs met een Jordaanse politieman door kamp Al-Za’atari. Die agent keek bewonderend naar wat de tuintjes, de winkeltjes, de woonruimtes die de Syriërs hebben gemaakt. Hij zei: ‘These people can make Anything Out Of Nothing.’ Die mensen zie je in het boek.”

 photo thijsheslenfeld_007.jpg
 photo thijsheslenfeld_016.jpg

Welk verhaal is jou het meeste bijgebleven?
“Onze vertaler in kamp Za’atari, Anwar (26), ken ik nu twee jaar. Ik heb in totaal drie weken met hem gewerkt. Hij is zo’n fantastisch mens. Hij runt een circus in het kamp en maakt iedere dag kinderen aan het lachen. Als we met hem werken is hij één van ons. We maken altijd grappen , discussiëren over de beste oplossing voor de oorlog, over muziek, we dromen over de toekomst. Ik dacht dat ik hem kende. Dat ik van alle vluchtelingen juist in hem het meest had geïnvesteerd. Tot ik hem dit jaar voor het eerst zelf interviewde. Ik vroeg hem naar zijn leven in Syrië. Naar wat de oorlog met hem had gedaan.

Hij vertelde dat hij drie maanden eerder zijn broer had verloren door een raketaanval. Dat zijn andere broer drie jaar terug was doodgeschoten door het leger van Assad. Dat zijn beste vriend zichzelf een week geleden had opgehangen in een caravan vlakbij die van Anwar, door een depressie. Het voelde of mijn hart stilstond. Hoe erg kun je over het hoofd zien waar iemand doorheen gaat? Ik wist niet meer wat ik tegen Anwar kon zeggen. Ik zat met grote ogen naar hem te kijken, en schaamde me. Hij zei: ‘Are you shocked? Good. You should be shocked.’ Daarna vertelde hij dat hij in kamp Za’atari drie circussen wil oprichten, waarvan er nu al twee bestaan. Omdat het hem gelukkig maakt, en omdat hij gelooft dat hij hiermee anderen kan laten lachen ondanks dat ze hetzelfde, of erger, meemaken als hij. Ik heb er een lang interview van gemaakt, het is een inspirerend verhaal, maar ook heel emotioneel. Je vindt het in het boek.”

 photo thijsheslenfeld_021.jpg

Heeft het vluchtelingenkamp jouw kijk op de wereld veranderd?
“Ja. De wereld is niet langer vol vreemden, maar vol mensen net als ik. Ik heb thee gedronken met moslims in een tentenkamp in de woestijn van Jordanië, met aanhangers van het Vrije Syrische Leger maar ook van de Libanese terreurbeweging Hezbollah. Op het NOS achtuurjournaal lijken zij totaal anders dan ik. Maar dat zijn ze niet. Ze rouwen net zo diep om verloren geliefden. Werken net zo hard om een bestaan op te bouwen voor hun kinderen. Worden gebroken door onrecht, staan weer op. Ze zoeken een zinvol bestaan, in zwart werk of door een goede oma te zijn. Ik durf overal heen, want ik weet dat ik overal zielsverwanten zal vinden, oprechtheid, gastvrijheid, en mooie verhalen.”

 photo thijsheslenfeld_019.jpg
OK! Je hebt 100 woorden, geef me de perfecte pitch voor Anything Out Of Nothing!
“We weten het niet van onszelf, omdat ons leven niet uiteen valt zoals dat van de Syriërs, maar de veerkracht en waardigheid die zij in Anyhing Out Of Nothing laten zien, hebben wij ook. Daarom is dit geen boek van verdriet en uitzichtloosheid, maar van hoop. Ieder verhaal laat zien dat wij niet bang hoeven te zijn. Hoe ons leven ook afbreekt, we zijn sterk en vindingrijk genoeg om het weer op te bouwen. En dat leer je dan van vluchtelingen.”
 photo thijsheslenfeld_040.jpg

En tot slot heel even eerlijk, hoeveel flessen rode wijn had je nodig om alle verhalen te schrijven (ik ben de tel kwijtgeraakt hoeveel flesjes Aperol Spritz ik afgelopen zomer gedronken heb in het kader van ‘inspiratie’)
“ANNEMEREL! We hadden afgesproken dat we het niet over onze alcoholistische uitspattingen zouden hebben, en al helemaal niet over die in ons eentje achter onze laptops aan de keukentafel. Maar als ik het zelf niet zeg weet jij het ook: het begint met één glaasje. Voor de sfeer. Dan krijg ik faalangst. Nog een glaasje. Daar word ik zo relaxt van dat ik er nog een inschenk omdat het me niet meer kan schelen dat ik in mijn eentje een fles wijn opdrink. Dit doe ik zo’n twee keer per week als schrijven pittig is. VOORDEEL DAARENTEGEN: ik heb heel veel geschreven in Jordanië en Libanon. En daar drink ik niks. Dus in totaal? Vijf, zes flesjes.”

 photo Anything out of nothing-2-rgb.jpg

Je bestelt ‘Anything Out Of Nothing’ onder andere via de website van het boek. Kosten zijn 27,50 euro, waarvan 5 euro direct naar een gezin in het vluchtelingenkamp gaat. De boeken worden vanaf vrijdag 4 december bezorgd. Je kunt het boek ook bestellen op Bol.com en voor de Belgen, op Cosmox.

Liefs,
Annemerel




Share:

27 Reacties

  1. november 29, 2015 / 17:09

    Wat een mooi idee, lief dat je ruimte vrij maakt voor je blog! Ik zet hem op mijn Sinterklaas verlanglijstje. Knap hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn!

  2. Celine
    november 29, 2015 / 17:14

    Wauw, inspirerend verhaal! (nu al!)

    • Celine
      november 29, 2015 / 17:17

      Zie op bol.com een inkijkexemplaar: wat een prachtige foto’s ook!

  3. Marjon
    november 29, 2015 / 17:29

    Ontzettend gaaf, om heel eerlijk te wezen kreeg ik nu al bijna tranen in mijn ogen..

    (Er staat trouwens in je blog dat ‘ie 25 euro is, op de website staat echter 27,50. Ik neem aan dat de website klopt? Tis een klein detail hoor, maar het viel me op.)

    • november 29, 2015 / 19:07

      Klopt! Maar als je gaat afrekenen staat er ineens 25 euro (alleen wel 1.99 verzendkosten, die heb je op Bol.com natuurlijk niet)

  4. Kay
    november 29, 2015 / 17:47

    Mooi zeg!!

  5. november 29, 2015 / 18:30

    Wat ontzettend gaaf. Vol bewondering heb ik het verhaal gelezen. Knap, ontzettend knap werk.

  6. november 29, 2015 / 18:39

    Wat een mooi mens. Wat een mooi verhaal. Enne… Proost, dames!

  7. november 29, 2015 / 20:43

    Wat lief en leuk stukje :)

  8. november 29, 2015 / 20:55

    Wauw, wat een mooi interview. Lijkt me een prachtig boek!

  9. Ilse
    november 29, 2015 / 20:56

    Wauw, wat een bijzonder en mooi stukje! En wat een prachtige cover van het boek.

  10. november 29, 2015 / 22:18

    Wauw, wat een tof verhaal! Dit zou ik ook heel graag willen doen. Ik ben gefascineerd door Jordanië (ook al ben ik er nog nooit geweest) en zeker met de huidige ontwikkelingen rondom vluchtelingen wil ik mensen die tegen de vluchtelingen zijn zo graag laten zien dat zij ook gewoon mensen zijn! Ik ga het boek bestellen!

  11. november 29, 2015 / 22:50

    Wat een gaaf artikel dit! Zowel jouw, als haar woorden vind ik heel mooi :)

  12. november 30, 2015 / 07:41

    Wauw. Wat een verhaal. Wat een foto’s.. Ik ben onder de indruk!

  13. november 30, 2015 / 13:07

    Wauw. Echt geen andere woorden voor, prachtverhaal.

  14. november 30, 2015 / 13:10

    Wat een ontzettend gaaf verhaal. Heel erg inspirerend om te lezen. Ik ga het boek zeker bestellen!

  15. ilse
    november 30, 2015 / 14:23

    Misschien dat mensen hierdoor eens gaan nadenken, voordat ze een vluchteling schichtig voorbij lopen ipv een gesprek aan te knopen. We are all human. Mooi boek voor de decembermaand!

  16. november 30, 2015 / 16:02

    Wauw wat bijzonder! Heel stoer.

  17. november 30, 2015 / 17:08

    Wat een mooi verhaal, ik ga het boek zeker op mijn verlanglijst zetten!

  18. Jor
    november 30, 2015 / 18:58

    Heel mooi verhaal.. en heel mooi artikel Annemerel! Mijn vriendin gaat het boek even promoten bij een groep studenten journalistiek, dus we helpen een handje mee ;) Liefs!

  19. november 30, 2015 / 19:14

    Wauw zeg, wat ontzettend bijzonder! Dat ze daarheen is geweest en dan ook nog met zo’n goede moraal terugkomt. En de foto’s in dat boek zijn volgens mij ook heel passend en oprecht. Super tof!

  20. Lotte
    november 30, 2015 / 19:16

    Echt een goed stuk!!

  21. Marije
    november 30, 2015 / 20:30

    Wat een inspirerende blog! Geweldig om zo’n serieus stuk op je blog te lezen. Ben benieuwd naar het boek!

  22. Elvira
    december 1, 2015 / 10:41

    Wat mooi! En wat goed dat jij ook een serieuzer onderwerp als deze op je blog behandelt..

  23. Danielle
    december 1, 2015 / 17:45

    Wauw! Wat ontzettend dapper dat ze dit doet. En wat goed dat je deze blog eraan wijdt. Dit boek gaat op mijn verlanglijstje voor de kerst!

  24. december 1, 2015 / 18:21

    Wow wat tof.. En wat een mooi verhaal!

  25. lilian
    december 5, 2015 / 22:43

    Ik heb het boek vandaag binnen gehad… Wauw echt indrukwekkend! Het verhaal van Fouad uit Damascus op blz 55 bracht echt de tranen in mijn ogen. Ik ben blij dat je aandacht hebt gegeven aan dit boek! Ik raad het iedereen aan.

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close