In de zomer van 2016 schreef ik een brief aan de Annemerel van 2026. Ik vond het wel zo netjes om een brief terug te schrijven aan de 2016-versie van mezelf.
Lieve 2016-Annemerel,
De 2026 versie van jezelf hier. Ik heb net je brief gelezen die je aan mij geschreven hebt en het bracht allerlei emoties naar boven. Wauw, dacht ik echt dat 37 bejaard was? Nou ja als ik eerlijk ben, ik vind 37 eigenlijk ook belachelijk oud klinken. Zo voel ik me gelukkig negen van de tien keer niet en Garmin zegt dat ik een fitness-leeftijd van 29 heb, dat klinkt een stuk minder dramatisch, vind je ook niet?
Je schrijft dat je geen glazen bol hebt en dat je dus geen idee hebt waar ik op dit moment in mijn leven zal staan, maar je droomscenario is redelijk uitgekomen. Zes jaar geleden zijn we getrouwd met een lieve man en we zijn inmiddels ouders van een vijf-jarige dochter en (bijna) drie-jarige zoon. Je woont in een mooi huis in een kindvriendelijke woonwijk. Helaas niet in je geliefde Den Haag, maar wel zo dichtbij de stad dat je nog in 070 woont. Hoewel het in het begin flink wennen was, ben je nu vooral dankbaar dat je in de winter niet meer hele dagen met een badjas over je kleren door het leven hoeft te gaan en in de zomer niet in bikini in huis hoeft rond te lopen. Kun je je voorstellen dat je nu in een huis woont waar het continu 21 graden is? Denk daar maar aan als je straks weer bezweet in bed ligt. Het komt goed. Echt.
Hardlopen doen we nog steeds, bijna dagelijks. Het kost me inmiddels zelden moeite om naar buiten te gaan, het moment voor mezelf heeft zoveel meer waarde gekregen sinds ik niet meer alleen woon. De marathon is nog steeds onze favoriete afstand en we hebben ondertussen zelfs twee keer de Boston Marathon gelopen. Hardlopen is net zo’n prioriteit als zorgen voor mijn kinderen, het huishouden, werk. Je hoeft er zelfs geen wekker meer voor te zetten, je wordt iedere dag gewoon om half zes uit jezelf wakker.
In 2016 was je (eindelijk) blij met je lichaam, maar dacht je ook te weten dat het inmiddels allemaal wel zou zijn gaan hangen. Verrassing, dat valt allemaal reuze mee, sterker nog, ik zou kunnen beargumenteren dat je er op dit moment zelfs beter uit ziet dan in 2016. Dat komt doordat je eindelijk iets ontdekt hebt wat iedereen om je heen al jaren aan je verstand wilde brengen, je moet meer doen dan alleen hardlopen om goed voor je lichaam te zorgen. Krachttraining, pilates, oefeningen van de fysio (want die rug van je is wel echt 37 en voelt regelmatig als 67). Oh en ik zal je nog wat vertellen, je gelooft het niet, maar het is uit met je geliefde Aperol Spritz. Je drinkt al bijna twee jaar geen alcohol meer. Toch zou ik een verzoening in de toekomst zeker niet uit willen sluiten.
Nog meer goed nieuws, die rimpels zijn niet heel veel zichtbaarder geworden dan tien jaar geleden en daar heeft geen botox of filler voor aan te pas hoeven komen. Het zijn vooral lachrimpels rond je ogen, maar dat is alleen maar goed nieuws, toch? Die rimpels zijn het bewijs dat er genoeg plezier in je leven geweest is. Een belangrijke reden waarom je huid zo goed gaat? Je bent eindelijk zonbescherming serieus gaan nemen. Dagelijks factor vijftig, ook in de winter, in de zomer iedere twee uur. Een pet als de UV-straling hoog is. Oh en Korean Skincare werkt een stuk beter voor je gevoelige huid dan de dure cremes met parfum die je nu gebruikt. Je huid zou wellicht nog beter gaan als je nu eens eindelijk zou stoppen met al dat snoep en die vette meuk, maar ja, ook op je 37ste ben je nog steeds niet perfect.
Bedankt voor de tip om mezelf niet te laten verslonzen, ook al heb ik een leuke man en twee kinderen. Ik kan je trots vertellen dat ik dit schrijf met make-up op mijn gezicht en in een leuke outfit, in plaats van de leggings en oversized truien waar ik jarenlang in geleefd heb. Wat betreft dat spullen achter mijn kont op ruimen, dat gaat inmiddels ook een stuk beter, helaas heb ik nu twee kinderen die er voor zorgen dat het huis hier toch in permanente staat van chaos verkeert en ik al-tijd alles kwijt ben.
Lieve 2016-Annemerel, maak je vooral niet te veel zorgen over wat allemaal nog gaat komen. Je deed nonchalant over die man en kinderen, maar ik weet dat je daar stiekem meer mee bezig was dan je deed voorkomen. Geniet van alle vrijheid die je hebt, voel je niet schuldig voor alle verantwoordelijkheden die je (nog) niet hebt. Er gaat een moment komen dat je met weemoed terug denkt aan de tijd dat je zomaar de auto kon pakken en zonder plan naar Parijs kon rijden samen met je zusje.
Liefs,
Annemerel (de 2026 versie)
OK, wat denken jullie, is het tijd om een brief te schrijven aan de 2036 versie van Annemerel? Oh mijn god 47, dat klinkt pas echt als lichtjaren ver weg. Maar 2016 voelt ook nog als gisteren dus ik heb zo’n vermoeden dat ook de komende tien jaar voorbij zullen vliegen.