YES! Na acht maanden van afwezigheid stond er gisteren eindelijk weer een nieuwe aflevering Pretty Little Liars op Netflix. De eerste van de tien laatste afleveringen. Ik kan eerlijk gezegd niet wachten totdat het eindelijk afgelopen is. Ik wil het nu gewoon weten. Raise your hand als je er hetzelfde over denkt (of plaats een comment, haha)
Liefs,
Annemerel
Ik bezocht Boston zonder dat ik van te voren ook maar een klein beetje informatie over de stad had opgezocht. Ik heb Boston me dus volledig laten overkomen. Wat ik nu weet? Een weekend Boston is veel te kort. Zeker als je in dat weekend ook nog een marathon moet lopen (en je dus je benen een beetje moet sparen).
De jetlag was real gisteren. Zo erg zelfs, dat ik met mijn suffe hoofd om 15.00u mijn SD-kaartje formatteerde waardoor ik alle beelden die ik voor die tijd gefilmd had met een druk op de knop kwijt was. Zoals ik al zei: suf. Handjes in de lucht voor de uitvinder van koffie!
Liefs,
Annemerel
Hoe zeer ik me iedere keer ook weer voorneem om niet aan de jetlag toe te geven, deze missie heeft tot nu toe altijd gefaald. Dat is dit keer niet anders. Ik kwam vrijdag om half vier ’s middags thuis van de luchthaven en lag in bed van 7.00u tot 15.00u. En hoewel ik zaterdag al om 19.00u begon te gapen, legde ik toch niet voor 2.00u mijn iPhone weg. Gevolg: ik werd vanmorgen weer niet voor 9.30u wakker. En op zich is dat natuurlijk helemaal geen wereldramp op zondagochtend; maar erg goed combineert het niet met de to-do-lijst die ik voor vandaag gemaakt had.
Na zo’n achttien uur in Uber’s, op vliegvelden, in vliegtuigen en in het openbaar vervoer kwam ik gisterenmiddag thuis. De heimwee is ‘real’. De vermoeidheid ook.
Liefs,
Annemerel