Bloglovin'FacebookTwitterInstagram

Annemerel


Photobucket

[Edit]Dit stukje is alles BEHALVE up-to-date! Verwacht hier binnenkort een nieuw stukje! Tot die tijd, geniet van mijn ‘memoires’ geschreven in 2011 ;-)[/edit]

Hoi! Ik ben Annemerel, 22 jaar jong, een beetje blond (letterlijk, maar zeker ook figuurlijk), met heel veel gevoel voor sappig drama, vol met over-enthousiaste ambitieuze plannen, toch ook wel een tikkeltje lui van aard, misschien een petit peu exhibitionistisch, maar ondanks alles toch nog aardig goed en gelukkig terecht gekomen. Op dit moment heb ik net mijn Bacholor Diploma Taal & Communicatie aan de Universiteit van Amsterdam behaald, verdien ik mijn geld bij Hotel & Restaurant Elzenduin en spendeer ik het weer net zo snel (of misschien zelfs sneller) ter uitbreiding van mijn toch al overvolle kledingkast. Ik geniet intens van eten, shoppen, lezen, sporten, zon en schrijven & ik ben ook nog eens van plan om later de Anna Wintour van Nederland te worden. Tot die tijd houd ik jullie graag van alles in mijn leven op de hoogte, the bad and the ugly, maar vooral eigenlijk the good and the pretty.

22 jaar geleden werd ik als oudste dochter van mijn ouders geboren in een ziekenhuis in Den Haag. Toen ik een jaar of zes was vertelde ik iedereen dat mijn ouders niet konden kiezen. Papa wilde Anne, mama wilde Merel, dus werd het Annemerel. In de realiteit vonden ze Annemerel gewoon een erg mooie naam. Ikzelf heb de naam jarenlang gehaat, waarom had ik niet gewoon een populaire naam als Sophie of Lisa? Maar hoe veel mensen kunnen zeggen dat ze hun voornaam als bedrijfsnaam mogen gebruiken?

Ik heb 21 jaar lang bij mijn ouders gewoond in een klein dorpje onder Den Haag, nog geen vijf minuten fietsen van het strand en nog geen 25 minuten met de auto van Den Haag centrum, wat dat betreft best wel ideaal. Ik ging naar de basisschool en was zo’n over-ijverig kind dat zeurde om huiswerk en ander extra werk, niet wetende dat ik daar een paar jaar later echt een bloedhekel aan zou krijgen. Na de basisschool ging ik naar het vwo bij ons in het dorp en na zes jaar verliet ik de school weer met mijn vwo-diploma en heel veel mooie herinneringen op zak, op zoek naar nieuw avontuur.

Dat vond ik in Amsterdam bij de Bachelor Taal & Communicatie van de UvA. Ik zou het eerste half jaar thuis blijven wonen, maar uiteindelijk bleef ik gedurende mijn hele bachelor bij mijn ouders. Daardoor heb ik nogal wat gereisd, maar daardoor kon ik ook blijven werken bij het Hotel en Beachrestaurant waar ik net voor mijn eindexamen begon te werken. Oh en daardoor had ik dus ook geld om iedere keer dat ik in Amsterdam was even langs H&M en ZARA te lopen om vervolgens mijn volledige salaris weer te spenderen.

Of ik ook nog wat geleerd heb tijdens mijn Bachelor? Oh ja natuurlijk! Taal & Communicatie is een afsplitsing van Nederlandse Taal & Cultuur en er komt vooral Linguistiek/Taalbeheersing aan bod. Verder heb ik voor de helft mijn eigen vakkenpakket mogen samenstellen. Ik heb minors in Engels, Communicatie en Journalistiek gevolgd. En stiekem vond ik m’n minors eigenlijk veel interessanter dan de vakken van mijn eigen opleiding.

Na drie jaar bachelor haalde ik m’n diploma en begon het solliciteren. Maar in deze wereld heb je eigenlijk vooral ervaring nodig om snel aan het werk te kunnen. Of althans, dat wordt mij in afwijzingen vooral verteld. Of ik al veel afwijzingen heb? Nee, dat valt eigenlijk wel mee. Ik ben ook niet heel erg druk aan het solliciteren. Ik verdien nog steeds m’n geld bij het Hotel en het Strandrestaurant waar ik mijn gehele bachelor als bijbaan gewerkt heb, ik heb freelance schrijfopdrachten, ik blog en ik leer heel erg veel doordat ik lifestyle journaliste Karin Kuijpers assisteer in haar werkzaamheden.

Ondertussen ben ik wel verhuisd, sinds februari 2011 woon ik samen met mijn vriend in Den Haag. Nog steeds vijf minuutjes fietsen van het strand, maar nu een stuk dichterbij het centrum.

Waarom en wanneer ik begon met bloggen? Het was ergens halverwege 2003, ik was net veertien en was al jaren bezig met websites maken, vooral over mijn idolen van toen, zoals Shakira, Avril Lavigne, Britney Spears.. Eigenlijk voegde ik natuurlijk helemaal niets toe. Het was meer een verzameling van informatie die ik op het internet vond en op mijn eigen manier weer online zette. Maar ik vond het geweldig, want ik heb schrijven en iets creëren altijd fantastisch gevonden en nu konden andere mensen het nog zien ook!

Toen ik van het fenomeen ‘persoonlijke website‘ hoorde wist ik niet hoe snel ik er zelf één moest maken, met behulp van online vriendinnetjes maakte ik mijn eerste website met html en nog geen dag later, op 25 juni 2003, stond ‘ie online. Ik begon met tien unieke bezoekers per dag en dat aantal kun je momenteel (juli 2011) met 250 vermenigvuldigen. Er zijn maanden geweest dat ik misschien maar één a twee keer iets schreef, maar ik ben nooit gestopt. Sinds september 2010 schrijf ik vrijwel dagelijks en ik ben van plan om dat voorlopig nog wel even vol te houden. Over 80 jaar, als ik achter de geraniums zit met m’n laptop, hoop ik jullie nog steeds te kunnen berichten over m’n plantjes en waarschijnlijk zal ik dan wekelijks mopperen over het feit dat ik ook geen achttien meer ben.. blijven jullie me dan ook nog steeds volgen?

Liefs,

Annemerel