Old Hollywood Glamour. You gotta love it. Ik vind het heerlijk om beelden van de Oscar’s of het Filmfestival van Cannes uit de jaren ’60 te bekijken. I love Audrey Hepburn, Grace Kelly, Brigitte Bardot, Sophia Loren en Elizabeth Taylor. En hoewel ik (shame on me) nooit een film met laatst genoemde gezien heb, was ik wel heel erg nieuwsgierig naar het boek over de liefde tussen Elizabeth Taylor en Richard Burton.

Als fan van Sex and the City móet de naam van dit boek je bijna wel bekend voorkomen. In de eerste Sex and the City film leest Carrie dit boek in bed naast Mr. Big. Het boek staat bij mij al een paar jaar in de kast, gekocht in Londen bij Waterstones (dat maakt het op de één of andere manier nog leuker). Een paar jaar stond het boek te pronken in mijn kast, maar echt lezen deed ik het niet. Totdat ik het boek een paar weken geleden uit mijn kast pakte (ik heb dit boek de afgelopen weken tussendoor voor het naar bed gaan gelezen, net als Carrie inderdaad.. Ha Ha).

Wat hebben films als The Last Song, Dear John, A Walk To Remember en The Notebook met elkaar gemeen?! Het zijn verfilmingen van boeken geschreven door Nicholas Sparks. Nu heb ik al die films al meerdere keren gezien (en voor sommige is dat “meerdere keren” zelfs nog een understatement.. The Notebook kan ik dromen, The Last Song zo langzamerhand ook wel), maar ik heb dus nog nooit eerder een boek van Nicholas Sparks gelezen.

Afgelopen week las ik mijn eerste boek over hardlopen van cover to cover. Ik ben wel eens vaker begonnen in een boek over lopen, maar er één uitlezen heb ik nooit eerder gedaan. Het boek dat me wel 311 pagina’s lang wist te boeien? Christopher McDougall’s Born to Run, een aanrader van Annemerel.com-lezeres Inez! Dus laten we beginnen met… THANKS Inez!

Ik begon mijn Summer Reading blogs tien weken geleden met de boeken van E.L. James, Fifty Shades of Grey. Op dat moment waren de boeken nog niet heel erg bekend in Nederland, inmiddels ken ik bijna niemand meer die ze niet gelezen heeft, of in ieder geval niet van plan is ze te lezen. Fifty Shades of Grey mag dan misschien geen literair hoogstandje zijn, de gemoederen houdt het in ieder geval wel bezig. En omdat velen na het lezen van de trilogie over Anastasia & Mr. Grey ontwenningsverschijnselen hebben (me, myself & I included) besloot ik deze week een boek te lezen in hetzelfde genre.