Wetenschappelijke onderzoeken vind ik sinds het vak ‘Academische Vaardigheden’ twee jaar geleden echt de meest verschrikkelijke bezigheid ooit. Ik kwam er achter dat ik misschien toch niet helemaal wetenschappelijk materiaal was en dat ik misschien beter naar het HBO had kunnen gaan. Maar goed, dat soort gedachten heb ik meestal alleen als ik moet beginnen aan zo’n onderzoek, of als het helemaal in de soep dreigt te lopen. Natuurlijk heb ik helemaal geen spijt van mijn opleiding. Als het goed is lever ik over elf dagen mijn officiele eerste versie van mijn scriptie in en dan zijn er nog maar twee vakken die ik verder af moet sluiten.

Waaronder Web 2.0, een vak waarin we les krijgen over internet en de participatie van de gebruiker op het internet. Ik vind het echt een leuk vak en voor mijn opdrachten haal ik cijfers die ik in mijn hele academische loopbaan nog nooit gehaald heb.

Maar nu komt het, ik moet nu dus een wetenschappelijk onderzoek voor dit vak doen en dat onderzoek moet eigenlijk al over drie weken zijn gedaan. Natuurlijk krijgen we veel meer dan drie weken de tijd, maar Annemerel houdt van spelen met vuur, dus begint ze meestal niet gelijk ;-)

Ik doe samen met studievriendinnetje Linda een onderzoek naar Twitter en.. Ja dat ga ik eigenlijk nog niet precies zeggen, want dat zou de betrouwbaarheid van ons onderzoek kunnen schaden. We hebben dus een enquete en die hebben we verspreid op twitter. Maar het lijkt dat ik de kracht van twitter toch een beetje heb overschat. Na een dag heb ik slechts 35 ingevuld enquetes, terwijl ik toch zo’n 225 volgers heb en er ook een paar mensen zo lief zijn geweest om de enquete te retweeten.

Mijn vraag? Lieve, lieve lezers, als jullie een twitteraccount hebben, zouden jullie dan alsjeblieft deze enquete in willen vullen.. en alsje alsje alsjeblieft, zouden jullie deze enquete misschien ook willen verspreiden? Dat zou me echt enorm helpen! Want voordat ik zo’n 1000 ingevulde enquetes heb, kan ik eigenlijk niet eens verder met ons onderzoek..

www.thesistools.com/web/?id=129298


Liefs,
Annemerel

(Oja ik ben van mijn privé stand af, zodat er gewoon geRT’t kan worden!)

91 Comments »

Say hello to I LOVE BEAUTY & FASHION NEWS’ newest blogger :)

160 Comments »

Het is nu zo’n vier jaar geleden dat ik voor het eerst bewuste, vrijwillige hardloopstapjes zette. Tijdens de gymlessen op school had ik altijd een gruwelijke hekel gehad aan hardlopen. Ik was bang voor de piepjestest, lag wakker van de coopertest en zei altijd dat ik het absoluut niet kon. Ik had namelijk last van het u vast allen bekende steken-in-de-zij-syndroom. Na nog geen minuut begonnen de steken en dan stopte ik meteen, want die steken deden pijn en dat vond ik niet fijn.

Waarom ik dan toch vier jaar geleden mijn eerste hardloopmeters liep? Eerlijk gezegd weet ik dat niet helemaal precies meer. Ik weet nog wel dat ik in die tijd veel aan het skeeleren was, dat het lekker weer was (het was eind mei, begin juni), ik wilde strak in bikini verschijnen en ik had net de glamour gelezen waarin een halleluja verhaal over hardlopen stond met een hardloop plan. 

Dus toen ben ik op een zondagmiddag gewoon begonnen. Ik trok (foute) sportschoenen aan, een kort spijkerbroekje (sportkleding had ik niet..), mijn roze iPod mini bevestigde ik op mijn broekriem en mijn eeuwenoude Baby G horloge deed ik om mijn pols. En toen begon ik dus gewoon. Twee minuten hardlopen, 1 minuut wandelen, twee minuten hardlopen, 1 minuut wandelen en dat een half uur lang. Het was echt dodelijk saai, maar ik had destijds toch niks beters te doen en het was lekker weer, dus fijn om buiten te zijn.

Toen ik na een week ineens tien minuten achter elkaar kon rennen (iets wat ik eigenlijk van mijn schema niet mocht) dacht ik ineens ‘Hey dit is eigenlijk best wel gaaf!’ En zo begon het.. Ik liep bijna iedere dag een half uurtje, twee keer een kwartier met tussendoor een minuutje pauze. Na een paar maanden kreeg ik van mijn ouders goede hardloopschoenen, maar die werden niet gelijk gebruikt. Ik weet niet wat er precies gebeurde, maar het slop was er in geraakt. 

Maar sindsdien kan ik dus wel hardlopen en ik heb nu steeds vaker periodes dat ik echt regelmatig aan hardlopen ben, want stiekem vind ik het gewoon hartstikke leuk en ik voel me echt merkbaar veel beter als ik in zo’n hardloopperiode zit. Het allerleukste is nog wel dat als ik een paar maanden niet gelopen heb, ik na twee keer lopen weer op mijn oude niveau zit. Ik krijg geen steken in mijn zij, ik raak niet buiten adem, het gaat gewoon hartstikke goed.

Na de wintersport ben ik weer begonnen. Ik loop twee tot vier keer in de week een uurtje. Ik heb een vaste route door de duinen en over het strand, echt top. Ik hou van die vaste route, dat geeft me nog enigszins houvast. Ik loop namelijk zonder ook maar iets van tijd, gewoon op gevoel. Een kort broekje, shirtje, hardloopschoenen en mijn iPod shuffle is alles wat ik met me mee draag.

- Je krijgt er de slankste benen van. Voor mij is het de enige vorm van cardio waarmee mijn heupen slank blijven.

- Als ik heb hardgelopen heb ik altijd zoveel meer energie, alsof ik de hele wereld aankan. Zelfs mijn scriptie lijkt niet meer zo’n diep zwart gat.

- Ik hou van buitensporten, het is zo gezond. Mijn huid straalt ook een stuk meer!

- Als ik aan het hardlopen ben heb ik echt een momentje voor mezelf. Als ik thuis zit moet ik van mezelf altijd erg veel en heb ik geen tijd om al te diep na te denken, als ik aan het hardlopen ben heb ik daar echt alle tijd van de wereld voor!

- Mijn conditie is echt top. Als ik de trein moet halen dan trek ik gewoon een sprintje en als ik dan eenmaal in de trein zit hoef ik niet nog eens vijf minuten uit te hijgen.

- Goede hardloopschoenen kopen, heel erg belangrijk!

- Op internet opzoeken/lezen hoe je moet lopen, als je dat nooit geleerd hebt loop je erg makkelijk verkeerd en dat kan blessures opleveren. 

- Een fijne afspeellijst maken voor je iPod (liefst shuffle, dan hoef je tenminste niks in je hand te houden).

- Niet verwachten dat het allemaal in een keer gaat, het heeft echt tijd nodig en dat is juist goed. Denk niet, ik krijg geen blessures, want geloof me, die krijg je echt als je onverantwoord loopt.

- Voor je zelf op een rijtje zetten waarom je wilt hardlopen, wat is je doel?

Dus lieve meisjes (en jongens) wat let jullie nog? If I can do it, so can you!

47 Comments »

Bij gebrek aan tijd, verhalen en energie hier een sfeerimpressie van Elzenduin Beach 2010. Gister hebben we de hele dag al proef gedraaid (& ben ik stiekem met mijn camera van mijn iPhone in de weer geweest) en vandaag zijn we echt klaar om lekker te knallen. Mijn schoenen zitten heerlijk, mijn keelpijn is met behulp van een roze pilletje volledig uit beeld en ze zeggen dat ergens vandaag ook nog de zon gaat schijnen..

Happy Easter!

77 Comments »

Ik vind toch dat ik me aardig goed kan verplaatsen in anderen. Laat mij naar een foute, doch heerlijke film kijken waarin het meisje in de steek wordt gelaten door haar geliefde en ik zal voor deze jongen pure haat koesteren. Echter, wanneer deze jongen toch liever blijkt dan gedacht, wil ik niets liever dan het meisje en de jongen samen in een happy ending. Dat bedoel ik, ik kan me best verplaatsen in anderen. Ook al zijn ze nog zo slecht, daar kan ik doorheen kijken, echt.

Maar er zijn ook dingen die ik absoluut niet begrijp en waarschijnlijk ook nooit zal begrijpen. Een greep uit het assortiment:

- Waarom moet een voor mijn onbekend meisje van een jaar of twaalf, met een blonde paardestaart en een beugel op haar roze fiets, mij uitschelden voor iets waar zij op haar leeftijd nog niets eens over na zou moeten denken? Nee echt, dit snap ik echt niet. Het kwam vanuit het niets, we passeerde elkaar op de fiets en ze begon ineens te schelden. Dan vraag je je toch af of het daarboven wel helemaal goed zit, toch?

- Wat ik ook niet snap is waarom mijn zusje door een paar jongens van school, niet eens uit haar klas, wordt aangevallen met de meededeling ‘jouw zus heeft anorexia’, seriously? Ik ken de jongens niet, voor zover ik weet kennen de jongens mij ook niet. En daar komt bij, ik anorexia, hallo? Als ik er nou bij zou lopen als een gratenpakhuis, okee.. Maar nee, ik snap het niet. Jongetjes van veertien, waar houden die zich in godsnaam allemaal mee bezig? Is dit het aloude ‘meisjes plagen zoentjes vragen’ in een heel nieuw jasje, is dit een gerenatiekloof, of is dit gewoon onbegrijpelijk?

- Waarom dacht Hitler in godsnaam dat het redelijk was om ook de Verenigde Staten te overheersen. Echt hoor.. Ik kan me in veel dingen nog inleven, niet dat ik die dingen goed keur, maar ik kan ze vanuit het standpunt van Hitler nog enigszins begrijpen, maar dat.. Hoe dacht hij in godsnaam daar mee weg te komen? Hopelijk heb ik het antwoord binnen vijf dagen, want dan heb ik mijn geschiedenis tentamen en ook dat hoort bij de tentamenstof.

Liefs.

192 Comments »