>
Toen Remco het huis kocht dachten we dat we er zo in konden. Groene muurtje in de slaapkamer weg, verschrikkelijke behangetje van twee muren halen, even witten, en klaar. Het hele appartement heeft namelijk houten vloeren en de overige muren waren allemaal een paar jaar geleden gewit.
Maar als dan alle meubels weg zijn, en het zonnetje naar binnen schijnt, dan is die muur toch ineens stuk minder hagelwit. We zijn nu dus ALLES aan het witten. Iedere muur, ieder plafond, op dat ene muurtje in de slaapkamer na dan, die heeft de kleur Puur Kiezel van Flexa gekregen.
De enige ruimte waar we vrijwel niks aan hoeven te doen, dat is de prachtige badkamer! We willen alleen nog een nieuwe toiletbril, gewoon, omdat ons dat een frisser idee geeft. Verder is alles daar prima in orde. Het lijkt net een wellness, op deze foto’s is het niet zien, maar onderaan de muur zitten kleine lampjes die echt zo’n vakantie-wellness gevoel geven.
Oh en aan de inloopkast hoeft ook NIKS meer te gebeuren!
De keukenkasten worden ook al gevuld, dat is niet zo lastig met zo-veel glaswerk! Het bed in elkaar zetten was nog een heel ander verhaal. Man, Ikea! Ze doen net alsof iedereen zo’n kastje in elkaar kan zetten (de planken die je op de foto ziet zijn namelijk alleen van het kastje), maar dan hoor ik zeker bij dat kleine clubje imbecielen die dat niet kunnen, want.. wat een gedoe! Inmiddels staat het bed ook net, maar die foto’s zien jullie morgenochtend :)
(Ik ben trouwens al drie hele dagen geheel make-uploos, herkennen jullie me nog wel? Ga ik geen gewoonte van maken hoor!)
Liefs,
>
De sleutel werd om half twaalf overhandigd, het busje met aanhanger werd tussen half één en één ingeladen, om half drie stond alles twee hoog in het appartement twintig minuten verderop. M’n eigen spullen laat ik nog even thuis, want dat lijkt me op dit moment even verstandiger.
Het afschuwelijke behang wat op een paar muren zat was gelukkig heel makkelijk los te trekken en ik moet zeggen dat ik behang scheuren het leukste van alle klusjes vond. Leuker dan verven, want dat is dus niks voor mij. Ik gooi verf op de vloer, wat natuurlijk helemaal niet uitmaakt want we waren heus wel zo slim om plastic neer te leggen, maar als je daarna met je voeten in die verf gaat staan, ja.. dat is niet zo handig.
De slaapkamer is gewit en de achtermuur (die appeltjesgroen geglazuurd was) wordt grijs. Maar die glazuur die over die muur heen lag heeft ons niet heel erg geholpen, daar pakt natuurlijk helemaal niks op. Maar schuren kon ook niet, want dan zou de structuur van de muur verloren gaan. Dilemma’s, dilemma’s, maar het komt vast goed.
We aten Thais met Lindsey en Thomas, sloten de televisie aan (die overigens op een interim TV-meubel staat) en dronken er een glaasje op, zoals het hoort!
En nu weer kei hard aan de bak!
Liefs,
>
Today’s the day, moving day! Ik heb de afgelopen nachten nog even heerlijk in m’n eigen bedje geslapen, ondanks al het stof dat hier rondslingert. Ik ben allergisch voor stof, dus jullie begrijpen de status van m’n ogen en de kriebel in m’n neus vast wel, toch?
We gaan straks eerst om 10.00u het huis inspecteren op ‘verborgen gebreken’ en om 11.00u krijgen we als het goed is de sleutel van de notaris en kan het echt beginnen. Ik heb inmiddels het idee van er ‘s avonds gelijk al slapen laten varen, want eh.. ik denk niet dat ik daar veel gelukkiger van zal gaan worden. We hebben nog niet eens een bed, die wordt morgen pas geleverd door Ikea!
Er is sowieso nog niet echt een planning en ik laat het ook maar gewoon eventjes op me af komen. Ik zie het wel, toch. Het verloopt toch altijd anders dan dat je het van te voren gepland hebt. Dit is dus helemaal niks voor mij, want ik hou van planningen, lijstjes, schema’s, ik wil weten waar ik aan toe ben. Maar ik zie nu in dat dat me vandaag toch niet zal helpen. We weten nog niet eens of we van een paar muurtjes behang moeten trekken of dat we er gewoon overheen kunnen verven. Ik bedoel maar…
Neemt niet weg dat ik extremely excited ben! Goed, en nu ga ik me bezig houden met de grote hamvraag.. wat trek in hemelsnaam aan?
Liefs,
>
Ja, als je plakboeken en fotoboeken moet gaan doorspitten, dan duurt dat uitzoeken en opruimen ook echt wel eeuwen. Want, hoe kun je in vredesnaam een fotoboek opendoen wat je al minstens tien jaar niet gezien hebt, zonder hem minimaal twee keer van
cover to cover door te bladeren.
M’n plakboek uit groep één, m’n Spice Girls knipselboek, m’n fotoboeken waarvan ik niet eens wist dat ik ze had.. En toen waren we gewoon weer een paar uur verder. Oh, en natuurlijk heb ik geen foto- of plakboek in die angstaanjagend grote grijze zakken gedaan. Ik zou niet durven.
En nu, nu ga ik op zoek naar m’n blafhondje, m’n enige echte huisdier wat ik in al die jaren gehad heb. Haha!
Wat vinden jullie trouwens van m’n kapsel, niet echt voor herhaling vatbaar, denken jullie wel?!
Liefs,
>
De ergste troep is ingepakt of weggegooid. Bijna tweeentwintig jaar heb ik de afgelopen paar dagen doorgespit. Ik ben nooit van m’n leven verhuisd, ik ben dus nooit eerder gedwongen m’n spullen uit te zoeken en eh.. dat was te merken. Wat een drama! Ik ben nogal sentimenteel aangelegd en afscheid nemen is niet iets wat hoog op m’n lijstje met favoriete bezigheden staat. Sterker nog, ik haat het. Nu moest ik én afscheid nemen van heel wat spulletjes én ik moet nu toch echt afscheid gaan nemen van m’n fijne knalroze kamertje.
Helemaal alleen kon ik het niet aan, die zeven vuilniszakken volproppen, daar had ik m’n moeders heldere blik voor nodig. Ik kan die beslissing gewoon niet maken, mijn verstand is op zo’n moment echt ver te zoeken. Want, wat doe je met al je poppen en poppenkleertjes? Dat gooi je toch niet weg. En wat moet je in vredesnaam met een collectie van meer dan twintig verschillende labello’s? De helft is vergaan, maar het gaat om het idee, toch? Wat doe ik met de doosjes van al m’n electronica? Wat doe ik met m’n lege parfumflesjes verzameling? Wat doe ik met de 300 (geen grap) proefmonsters die ik van m’n elfde tot m’n veertiende verzamelde?
Maar ik heb het gedaan.. ieder laadje is omgekiept en uitgeruimd. Het enige wat weer terug is gegaan zijn de gezelschapsspelletjes, m’n poppen en hun kleertjes en de rapporten, plakboeken en eerste schriftjes van de basisschool. Oh en m’n bachelordiploma, die mag m’n moeder bewaren, ik zie het al gebeuren dat ik dat ding kwijtraak. Maar verder.. al m’n laatjes zijn leeg.
Als jullie hadden gezien hoeveel ik heb weggegooid… m’n vader grapte dat ik miljonair had kunnen zijn als ik niet zoveel onzin in de loop der jaren gekocht zou hebben.
En nu komt het moment steeds dichterbij. Zoals het er nu naar uit ziet slaap ik nog maar vier nachtjes in m’n eigen eenpersoonsbedje. We zijn namelijk van plan om direct de eerste dag ook gelijk de nacht in ons stulpje door te brengen, het is immers niet voor niets Valentijn! Of het een slim idee is? Waarschijnlijk niet.. ben bang dat die verflucht niet al te goed voor m’n gezondheid is, maar eh.. dat zien we dan wel weer. Toch?
Liefs,
